De dikke kont discussie

Het gebeurde me gisteren weer: “Heb je al een vriendin ?”.
Ik weet zo langzamerhand niet meer wat ik erop moet zeggen en wordt moe om het steeds weer uit te leggen. Na een “nee” verwacht iedereen een verklaring.
Er is in deze maatschappij een cultuurtje ontstaan waarin je een relatie moet hebben, anders ben je niet gelukkig of je bent homo.
Nu kun je in mijn opinie ook een gelukkige homo zijn, maar toch is de homohobby niet aan mij besteed.
Ook ben ik gelukkiger dan ooit, maar dat is weinig mensen aan het verstand te praten.
Ik heb alle vrijheden en hoef niemand wat te verantwoorden. Ik hoef niemand te laten weten waar ik ben en hoef niet te bellen dat ik vanavond niet mee eet.
Ik kan alles zeggen, onbeperkt vloeken, verjaardagen skippen en kan omgaan met wie ik wil. Ik hoef niet verplicht op tweede kerstdag mijn schoonouders gezelschap te houden, terwijl ik eigenlijk denk: had ik maar thuis gezeten met de 3 B’s (Bank, Boek en Borrel).
Ik zal niet ontkennen dat ik het ook aspecten van een relatie mis. Het meeste mis ik de intimiteit, dat iemand naast ligt in bed als je wakker wordt, of gewoon altijd iemand om mee te praten.
Vorige week belandde ik nietsvermoedend in een dikke-kont discussie.
Een dikke-kont discussie is een discussie waar je als man als drijfzand inzakt.
Hetgeen je als man zegt wordt op een verkeerde manier uitgelegd, de onderbouwing van je uitleg verkeerd uitgelegd, en de onderbouwing daarvan weer verkeerd.
Na het knipperen met je ogen ben je 4 keer 90 graden gedraaid en spreek je jezelf tegen. Een discussie die meestal het onderwerp ‘dikke kont’ heeft. Deze discussie begint met de vraag “Heb ik een dikke kont ?”, en eindigt op ‘magische’ wijze altijd met de conclusie dat je haar kont te dik vindt.
De vrouw laat met deze techniek de man zeggen wat hij helemaal niet vindt, om zich er vervolgens gekwetst over te voelen.
Voor mij is dit equivalent aan: “vrouw ziet een punaise liggen, gaat er met blote voeten in staan, en geeft man de schuld dat het pijn doet”.
Het meest bizarre vind ik dan nog dat wanneer je als man kwaad wordt over de gehanteerde dikke-kont techniek, vraagt de vrouw bloedserieus: “waarom wordt je nou kwaad ?”.
Een man zegt wat hij bedoelt, niet wat de vrouw denkt dat hij er mogelijk mee kan bedoelen.
Voor wie het nog niet helemaal snapt, doet een grote hamburgertent (die zelf overigens dikke konten veroorzaakt) in 30 seconden even uit de doeken hoe zo’n discussie verloopt: youtube filmpje
De dikke-kont discussie kan ik missen als kiespijn en het stemt me blij dat er aan mijn vrijgezellenkont geen polonaise (of punaise) is.
De dikke-kont techniek is de grootste anti-reklame voor het vrouwelijk ras.
Gelukkig zijn niet alle vrouwen zo, en zijn er mannen die het slikken, anders zou menselijk ras wel eens met uitsterven bedreigd kunnen worden.
Ik ben gelukkig met wie ik ben en hoe ik ben alleen. Ik heb daar een ander niet voor nodig.
En komt er toch onverwachts een lover om de hoek zetten, is ze een extraatje voor mijn leven en niet een ontbrekend deel om gelukkig kan zijn.

Het meisje met het alternatieve einde

Het meisje met het alternatieve eindeEr was eens … een meisje in Heeeeeel lang lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Ze had niet genoeg geld om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vader had kinderbijSLAG verkeerd geïnterpreteerd
Vandaar dat hij zijn dochter regelmatig op de bek peert
Ze loopt nu ook ietwat raar met haar linker been
Vader onteigende haar reeds eerder van haar grote teen
Een kneuzing, hier een schaafwond, daar een oog blauw
Als het maar pijn deed, Vader keek niet zo nauw
Alle hoeken van het huis had ze inmiddels wel gezien
En bloeden deed ze uitgebreid, wel voor een man of tien
Soms spatte het bloed zelfs tegen de ruiten,
De vlekken waren alleen binnen te zien, niet van buiten
Als vader goed sloeg, zat het zelfs tegen het plafond
Dan droop het langzaam naar beneden, zo op het balkon
Omdat vader mishandeling tot kunst had verheven
Is er van het meisje weinig overgebleven
Helaas heeft ze het einde van dit sprookje niet gehaald
Kan mij niet schelen, ik wordt er toch niet voor betaald
Vader bleef alleen over, egoïstisch, haatvol en nukkig
Maar het belangrijkste is, hij leefde nog lang en gelukkig

Meisje met de zwavelstokjes

Meisje met de zwavelstokjesEr was eens … een meisje in Den Bosch nog niet zo lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets. [BEELD: westwal]
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische …. en vriendelijke heer. [BEELD: dennis geeft geld]
Maar niet genoeg na aftrek van de BTW,
Niet genoeg, zelfs niet voor een heel klein diner.
Niet genoeg om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vol verdriet dat niemand haar zwavelstokjes wilde kopen,
is ze uiteindelijk over de Markt naar de Vughterstraat gelopen.
Eenmaal bij “achter de blauwe engel” aangekomen, [BEELD: in straatje]
Voelde ze door de kou geen bloed meer door haar handen stromen.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 1]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 2]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 3]
Uiteindelijk stak ze het laatste stokje in de brand,
En zag haar oma met een uitgestoken hand.
Ze stapte in een wolk, gewoon midden op straat,
en werd meegenomen naar de plek waar kou niet bestaat.
De volgende dag lag daar een meisje op de grond,
met afgebrande stokjes en een glimlach om haar mond.
Wat kunnen leren van dergelijke droevige verhalen ?
Schrijf ik goed businessplan, anders komen ze je halen!

RadiKaal

RadiKaalOp het moment dat ik vanochtend voor de badkamerspiegel stond, dacht ik : “ik kan het nu niet meer ontkennen: ik wordt kaal”.
Het heeft geen zin meer om het te verbloemen: landingsbaan 24 en 25 worden steeds groter en ik kan er niks aan doen.
Het is haar of geen-haar, maar er is geen tussenweg.
Ik wil niet één van die oude mannetjes worden die de boel overkamt en iedereen van mijlenver kan zien dat het ‘kunstmatig’ behaard is.
Ik ben wel eens jaloers op van die kereltjes van mijn leeftijd die een haargrens hebben tot op de wenkbrouwen.
En het gekke is, het zit ook niet in de familie. Mijn broertje heeft er geen last van, mijn vader niet, mijn opa niet … nou ja, niet op z’n dertigste in ieder geval.
De kapster: “Hoe wilt u het hebben ?”
“Ik ben bang dat het een coupe Telly Savalas wordt”
Uiteraard moest ik het huppelkutje uitleggen wie Telly Savalas was, tenzij ze andere oplossing had om de voortdurende uitbreiding van schiphol daarboven op te lossen.
Het geluid van de tondeuse was angstaanjagend en toen het zoemen stopte, was het definitief, ik kon niet meer terug.
“Went het al een beetje?” vroeg te kapster nieuwsgierig.
“Nee, eigenlijk niet”, waarna ze me een beetje schuldig aankeek.
Mijn grootvader zei altijd: “daar waar hersens zitten groeit geen haar”.
Uit gemak zal ik dat voorlopig maar als waarheid aannemen.
Van een bos lang haar met matje (dat was dansersmode toen) twee jaar geleden naar coupe grasmaaier.
Het is nu winderig, fris en het heeft één voordeel: na het douchen is het supersnel droog.

Big Google is watching you

Big Google is watching youIn toenemende mate krijg ik de kriebels van zoekgigant Google.
Ik voel me toch een beetje over mijn schouder meegekeken, ik vind het creepy dat wanneer ik naar een afbeelding van een zonnebril zoek, ik op vervolgwebsites die ik bezoek advertenties van zonnebrillen te zien krijg.
Op het moment dat ik op de website baxshop.nl naar een microfoon aan het speuren ben, zie ik de komende weken overal advertenties van baxshop opduiken.
Ik zit er niet op te wachten dat ik (uiteraard per ongeluk) een niet- nader te noemen obscure website bezoek en vervolgens reklames (of gerelateerde zoekresultaten) van vibrators te zien krijg
(vooral ‘leuk’ als je je ouders op bezoek krijgt en je vader even achter je computer schuift om z’n email te checken).
Google slaat je zoek -en browsegedrag op onder het mom “dan kunnen we zoekresultaten in het vervolg beter op jouw specifieke behoeftes afstemmen”.
Niet alleen via hun eigen zoekmachine, maar misschien ook via hun eigen internetbrowser Chrome (ik heb daar geen harde bewijzen voor).
Het is al langer bekend dat google ook je gmail account doorzoekt voor relevante informatie. Hierdoor hebben ze je adresboek, je agenda en weten ze waar je interesses liggen en met wie je vaak contact hebt.
Maar het blijft daar niet bij. Google slaat ook locatiegegevens op van mobiele telefoons met Android. Apple is hiervoor op de vingers getikt en heeft aanpassingen gedaan, maar Google doet op dat gebied nog steeds waar ze zelf zin in heeft.
Wel is Google op de vingers getikt voor de Google Earth Streetview-auto’s die door je straat heen reden en de gegevens van je router op sloegen, wat zelfs tot personen herleidbaar was.
Google weet via Google Earth of Google Maps waar je vaak naartoe gaat en kan aan de hand van ip-adressen (en je adresboek van Android) achterhalen waar je woont.
Met Android hebben ze zelfs je hele adresboek, wil niet zeggen dat ze er wat mee doen, maar in het licht van Facebook die met zijn telefoon-applicaties adresboeken van telefoons kopieert, zou ik er niet gek van opkijken als Google dat ook doet.
Ook Google heeft tenslotte zoekapplicaties voor je telefoon (en niet alleen voor Android).
Met Google+, het social network van Google, wordt het wel heel eng.
Google weet dan echt alles van je: je interesses, je favoriete film, je vrienden, je adres, je geboortedatum, je telefoonnummer (youtube -onderdeel van google- vraagt tegenwoordig om je telefoonnummer), je rekeningnummer (via google- adwords schrijven ze geld van je rekening af), wie je website bezoeken (via Google Analitics meten ze bezoekersgegevens).
Google doorzoekt ook afbeeldingen, en via Google+ hebben ze sowieso je foto (en die van je vrienden).
Ze kunnen (gezichts)herkennings technologiën toepassen om afbeeldingen te kunnen matchen en weten hierdoor welk feestje je was, waar je op vakantie ging, wie je exen zijn en wie je kinderen.
Faceboek past al gezichtsherkening al toe, waarom Google (nog) niet?
Wat houdt identiteitsdiefstal nog tegen ?
Ze kunnen een paspoort op jouw naam laten aanmaken, bankrekeningen openen, leningen afsluiten, een tweede hypotheek op jouw huis.
En als Google zelf dit niet doet, wie zegt dat de vergaarde data door een hacker (eigenlijk cracker) niet een keer misbruikt wordt?
Hoe meer informatie vergaard wordt, hoe interessanter het wordt deze te stelen (en te gebruiken).
En dan te bedenken dat dit eigenlijk illegaal is, maar geen hond die er wat aan doet.
Als nederlandse burger mag je namelijk geen persoonlijke data (zoals adresgegevens) in het buitenland opgeslagen hebben. Maar met internet (en zijn webservers die God-weet-waar staan) zijn deze grenzen vervaagd.
Waar staan je gegevens eigenlijk: op welke computer, van wie is die computer en waar staat die computer ?
Met de nog-in-de-kinderschoenen-staande cloud-technologiën wordt het probleem alleen nog maar groter.
Een bekende uitspraak is ‘Big brother is watching you’, maar in dit geval is het “Big Google is watching you”, Google: je eigen oude vertrouwde zoekmachine.
Ik vind het eng worden, jij ?

Gezocht

GezochtGezocht:
bijpassend accessoire voor mijn tweepersoons hemelbed.
Zat zelf te denken aan iets met borsten …

Ingredienten voor succesvolle tv serie

Ingredienten voor succesvolle tv serieMen neme:

1 blik lekkere (ultra magere) wijven, die zo mooi zijn dat je met een minderwaardigheidscomplex voor de TV hangt (en je afvraagt waarom je eigenlijk niet naar de sportschool bent geweest)
1 roodharige acteur die met z`n pistool loopt te zwaaien alsof hij bij Albert Heijn boodschappen loopt te doen; af en toe schiet hij iemand neer, maar geen papierwinkel of iemand van interne zaken die vragen stelt.
3 beloftes die bovengenoemde acteur aan iedereen doet EN OOK ALTIJD WAAR KAN MAKEN
minstens 3 gevatte opmerkingen of woordspelingen, waarvan de eerste binnen 5 minuten na het begin wordt geplaatst, alvorens de leader wordt gestart.
1 soundengineer die matrix printer geluiden onder inkjet printers plakt
1 video editor die alles zo straktrekt dat Vanessa er jaloers op wordt
1 music score-verzinner die er een hip muziekje onder plakt, liefst met een stoere beat
1 tekstschrijver die zoveel mogelijk (vergezochte) verhaaltjes verzint die allemaal op elkaar lijken
10 computers die altijd werken met software die zo mooi is, dat menig windows gebruiker groen van jaloezie aanloopt (wij mac gebruikers hebben hier overigens totaal geen last van)
Een colorgrader die zo kleuren oppompt en bijsmeert dat je zonder lasmasker nauwelijks kan kijken. Met een beetje fantasie heeft het wel iets weg van een uitgerangeerde hoer die zonder 24 lagen plamuur niet om aan te zien is.
1 stoere zonnebril voor eerder genoemde roodharige acteur
20 shots van zonsop -en ondergangen
20 shots van azuurblauwe zee, liefst met bikinibabes of varende boten
5 coole 3D animaties voor kijkers met weinig fantasie of inlevingsvermogen
1 superdesign politiebureau
4 verdachten in de meest prachtige huizen
minstens 5 bewijsstukken (een haar, afdruk, stofje)
1 dader die altijd bekent

Roer deze ingrediënten zorgvuldig door elkaar en maak plaats voor 68 reclame onderbrekingen.
Geef de show een naam met drie letters en dien het geheel op in porties van 42 a 43 minuten, en smullen maar!
Succes gegarandeerd, je kunt minstens 10 jaar vooruit

De wereld is gek geworden (bezuinigingen)

De wereld is gek geworden (bezuinigingen)Of het nou een Steve Rother is die het zegt, de Maya’s of wetenschappers … er zijn velen die je kunnen vertellen dat er veel gaat veranderen de komende jaren.
Natuurrampen zullen elkaar in de komende 10 jaar in rap tempo opvolgen: vulkaanuitbarstingen, zonnevlammen, omkeer van de magnetische polarisatie van de aarde, tsunami’s …. ik kan zo nog wel even doorgaan.
De (samenstelling van de) aarde gaat veranderen daarom ook de manier waarop we met elkaar omgaan, hoe we naar zaken kijken en hoe we denken.
Ik kan de politiek als voorbeeld noemen, of de financiële sector, maar ik wil het hebben over de bezuinigingen op de kunst en cultuursector.
In eerste instantie was ik woedend over de bezuinigingen, omdat het simpelweg mijn potje is waar ze in zitten te roeren.
Maar toen ik deze week in door het centrum van Den Bosch liep, begreep ik ineens waarom ze noodzakelijk zijn: het is totaal uit de hand gelopen!
Voor me stond een levensgrote uit-de-hand gelopen sinterklaas surprise.
Ik ben blij dat ze er bordjes bijgezet hadden anders had ik niet eens geweten dat het kunst was.
Het overgrote deel van de kunst -en cultuursector is totaal doorgeschoten in het geiten-wollen-sokken principe. Er moet wat veranderen, het moet gezonder.
Hetzelfde geldt ook voor de publieke omroepen. Daar waar de commerciëlen helemaal zijn doorgeschoten in het centen-principe (niks is heilig, intellect en moraal zijn hele vieze woorden), zijn ook de publieken helemaal doorgeschoten in het geiten-wollen-sokken principe.
Het prekerige Matthijs van Nieuwkerk-vingertje wat mij vertelt wat ik goed moet vinden omdat een ander bepaald heeft dat dat intellectueel is.
Er moet wat veranderen, bezuinigingen zijn een uitstekende maatregel.
Echte kunstenaars hoeven niet bang te zijn voor de bezuinigingen.
Als je echt belangrijk bent voor de wereld zul je blijven, misschien niet op de manier zoals je gewend bent, maar je zult er zijn.
Dit proces van bezuinigingen wat we in gaan is een soort natuurlijke selectie.
De bezuinigingen hebben een bijkomend voordeel: het imago van de kunstenaar wordt opgepoetst omdat de rotte appels eruit gehaald worden. Dit komt de sector op lange termijn weer ten goede.
Maar hé, misschien ben je wel niet zo’n goede kunstenaar als je deze vibe niet hebt opgepikt.
Misschien is het wel angst dat je misschien niet zo onmisbaar bent als je zelf wil.
Als voorbeeld kan ik mezelf nemen. Ik was ondernemer toen de kredietcrisis toe sloeg. Ik heb het niet gered en was gedwongen mijn bedrijf te verkopen. Achteraf bekeken was mijn bedrijf toch niet zo gezond als ik zelf wilde en dacht.
Door de verkoop van het bedrijf had ik de mogelijkheden om verder te kijken in het leven en te gaan nadenken waar het werkelijk allemaal om draait. Het proces van noodzakelijke filtering heeft me in een positie gebracht waar ik anders nooit gekomen was.
Ik ben heel benieuwd wat er de komende tien jaar nog gaat veranderen.
Wat voor mij als een paal boven water staat: het kan zo niet langer, de wereld is helemaal gek geworden.
In plaats van er tegen te vechten moeten we toejuichen dat er nu eindelijk eens wat gaat veranderen!

Ademhalen

AdemhalenEr zijn mensen die zich druk maken om mijn ademhaling, waaronder onze eigen systeembeheerder.
Nu weet ik niet of ik blij moet zijn of bezorgd.
Blij omdat er tenminste mensen zijn die zich buigen over het vraagstuk of ik überhaupt nog adem, of bezorgd dat er mensen zijn die zo weinig in hun leven te doen hebben dat ze zich druk maken om míjn ademhaling.
Van alle *&$%#@ kwaliteit die de omroep aflevert, is het ècht míjn ademhaling waar je je aan stoort ?
Ik kan je vertellen dat ik adem, omdat ik anders geel een groen aanloop op televisie, en dat staat redelijk slordig.
Voor de die-hard criticasters die denken dat ze het beter kunnen: ik daag je uit om het te doen! Kom op een donderdag een hele dag teksten schrijven en in de late namiddag onder twee hete lampen met een camera op je neus ontspannen foutloos autocue lezen en ontspannen ademhalen.
De omroep zoekt zoekt nog steeds vrijwilligers.
Mag jij mij uitleggen hoe je het doet.

no way, segway

no way, segwayJe kent ze wel, van de gehandicapten wagentjes met twee wielen die je kunt besturen door naar voren de leunen (de Segway).
In Den Bosch worden ze gebruikt als vermaak door een evenementenbureau die er stadstochten mee organiseert. Maar volgens mij is het meer vermaak voor het winkelend publiek dan de ‘leuners’ zelf.
Als ware kruisvaarders komt een leger 65 plussers me met helm me tegemoet.
Het is een koddig gezicht en kan mijn glimlach dan ook niet onderdrukken als ze langsrijden. Ik kijk naar beneden om niet in de lach te schieten.
Ik zie nog net de laatste van de groep voorbij zoemen. Hij ziet mijn gezicht en glimlacht een beetje schuldig terug, alsof hij wil zeggen “ja sorry, ik weet dat het er niet uit ziet”.