De tijd gaat snel

Als mijn moeder dit zei, vond ik het maar onzin.
Een uur is een uur, en er zitten 24 uur in een dag. Een uur duurt 60 minuten en een minuut is zóóóó lang.
Maar nu ik `groot` ben, moet ik haar toch gelijk geven.
Ik heb het over zaken die 10, 20 soms 30 jaar geleden gebeurd zijn en kan niet geloven dat het al zo lang geleden is. Gevoelsmatig is het een jaar of 2 geleden gebeurd.
Mijn vader had het altijd over “Vroeger… “, ja pap dat weten we nu wel, dat is 1000 jaar geleden, maar: nu is nu.
Ik heb nu de leeftijd die mijn vader toen had.
Ik heb het over dezelfde `vroeger` … en die is voor mij 2 jaar geleden gebeurd. Dat was voor hem toen ook, en toen vond ik hem een oude kerel.
Grappig hoe je perceptie van tijd verandert.

Toen ik voor het eerst overstapte op Apple zat ik te springen om iedere update.
Nu jaren later, loop ik op mijn computer 2 besturingssystemen achter, omdat ze alwéér een nieuwe update hebben die alweer geen klap meer doet dan de vorige.
Met veel bombarie worden nieuwe functies aangekondigd, die je in praktijk niet of nauwelijks gaat gebruiken óf in praktijk niet handig zijn of gewoonweg niet functioneren.
Yes, je accu gaat nu nóg sneller leeg; yes, je telefoon wordt nóg trager; yes, ik ben na de update nu écht al mijn emails kwijt.
Leeftijd brengt je ook ervaring. Dat je kunt relativeren omdat je een referentiekader hebt opgebouwd.

Als jong ben wil je groot zijn, en als je groot bent wil je weer jong zijn.
De tijd gaat inderdaad zo vreselijk snel en ik merk dat ik vaak vergeet te genieten.
De dag gaat feilloos over in de volgende. En die week is voorbij, voor je het weet, en de maand ook al.
Zijn tijd en ervaring elkaars tegenpolen?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *