De wereld is gek geworden (bezuinigingen)

De wereld is gek geworden (bezuinigingen)Of het nou een Steve Rother is die het zegt, de Maya’s of wetenschappers … er zijn velen die je kunnen vertellen dat er veel gaat veranderen de komende jaren.
Natuurrampen zullen elkaar in de komende 10 jaar in rap tempo opvolgen: vulkaanuitbarstingen, zonnevlammen, omkeer van de magnetische polarisatie van de aarde, tsunami’s …. ik kan zo nog wel even doorgaan.
De (samenstelling van de) aarde gaat veranderen daarom ook de manier waarop we met elkaar omgaan, hoe we naar zaken kijken en hoe we denken.
Ik kan de politiek als voorbeeld noemen, of de financiële sector, maar ik wil het hebben over de bezuinigingen op de kunst en cultuursector.
In eerste instantie was ik woedend over de bezuinigingen, omdat het simpelweg mijn potje is waar ze in zitten te roeren.
Maar toen ik deze week in door het centrum van Den Bosch liep, begreep ik ineens waarom ze noodzakelijk zijn: het is totaal uit de hand gelopen!
Voor me stond een levensgrote uit-de-hand gelopen sinterklaas surprise.
Ik ben blij dat ze er bordjes bijgezet hadden anders had ik niet eens geweten dat het kunst was.
Het overgrote deel van de kunst -en cultuursector is totaal doorgeschoten in het geiten-wollen-sokken principe. Er moet wat veranderen, het moet gezonder.
Hetzelfde geldt ook voor de publieke omroepen. Daar waar de commerciëlen helemaal zijn doorgeschoten in het centen-principe (niks is heilig, intellect en moraal zijn hele vieze woorden), zijn ook de publieken helemaal doorgeschoten in het geiten-wollen-sokken principe.
Het prekerige Matthijs van Nieuwkerk-vingertje wat mij vertelt wat ik goed moet vinden omdat een ander bepaald heeft dat dat intellectueel is.
Er moet wat veranderen, bezuinigingen zijn een uitstekende maatregel.
Echte kunstenaars hoeven niet bang te zijn voor de bezuinigingen.
Als je echt belangrijk bent voor de wereld zul je blijven, misschien niet op de manier zoals je gewend bent, maar je zult er zijn.
Dit proces van bezuinigingen wat we in gaan is een soort natuurlijke selectie.
De bezuinigingen hebben een bijkomend voordeel: het imago van de kunstenaar wordt opgepoetst omdat de rotte appels eruit gehaald worden. Dit komt de sector op lange termijn weer ten goede.
Maar hé, misschien ben je wel niet zo’n goede kunstenaar als je deze vibe niet hebt opgepikt.
Misschien is het wel angst dat je misschien niet zo onmisbaar bent als je zelf wil.
Als voorbeeld kan ik mezelf nemen. Ik was ondernemer toen de kredietcrisis toe sloeg. Ik heb het niet gered en was gedwongen mijn bedrijf te verkopen. Achteraf bekeken was mijn bedrijf toch niet zo gezond als ik zelf wilde en dacht.
Door de verkoop van het bedrijf had ik de mogelijkheden om verder te kijken in het leven en te gaan nadenken waar het werkelijk allemaal om draait. Het proces van noodzakelijke filtering heeft me in een positie gebracht waar ik anders nooit gekomen was.
Ik ben heel benieuwd wat er de komende tien jaar nog gaat veranderen.
Wat voor mij als een paal boven water staat: het kan zo niet langer, de wereld is helemaal gek geworden.
In plaats van er tegen te vechten moeten we toejuichen dat er nu eindelijk eens wat gaat veranderen!