Busje komt zo

Busje komt zoHet was oktober vorig jaar dat ik deze tekst schreef in een slapeloze nacht. Niet wetende dat een aantal maanden later lichtelijk de (media)pleuris zou uitbreken rond dit onderwerp.
Ik had het op dat moment moeten uitwerken en moeten publiceren, maar het verdween op een grote stapel.
Met mijn laptopje op de dekens heb ik verwoord dat ik de dag ervoor met mijn fiets door glas gereden was. Ik had een lekke band en was verplicht te bussen.
Ik heb getwijfeld om mijn blauwe papieren vriend ‘de strippenkaart’ in te ruilen voor een digitaal pasje, want modern bussen doe je tegenwoordig met je OV-chipkaart, oftewel: ‘het pasje van 130 miljoen’.
Ik ben met mijn 30 levensjaren misschien ouderwets aangelegd, en ik heb een flinke weerstand opgebouwd tegen de chipkaart. Er gaan bij mij rode lampjes knipperen als de overheid het kraken van de OV-chipkaart in de doofpot probeert te stoppen, ondanks dat de discussie rondom de chipkaart opnieuw op laait.
De Rutte’s, Halsemaatjes en Wouter Bosjes vonden dat het analoge systeem, dat overigens altijd goed gewerkt heeft, plaats moest maken voor een nieuw digitaal pasje, waarvoor iedere Nederlandse belastingbetaler net iets minder dan tientje moest ophoesten.
Het systeem is afgekeken uit China waar het al jaren vlekkeloos werkt in Hongkong.
De invoering in Nederland was onnodig geldverslindend typisch Hollands: in Hongkong hadden ze naar verluid geen moeite met gekraakte en defecte (studenten)kaarten .
Dat de overheid het pasje met alle geweld moest invoeren is waarschijnlijk het resultaat van een politieke lobby. De prijzen van de vervoersbedrijven werden altijd ‘getemd’ door de overheid en prijzen waren overal gelijk. ‘Toevallig’ heeft iedere vervoerder met de OV-chipkaart tariefvrijheid gekregen, op z’n Hollands gezegd kan iedere boerenlul nu vragen wat hij wil.
De tariefvrijheid wordt al handig gebruikt: met de OV-chipkaart bent u regelmatig duurder uit dan met het papieren kaartje (aldus VARA’s Kassa).
Door de nieuwe ‘vrijheid’ moet de reiziger bij iedere vervoerder in- en uitchecken. Dat klinkt logisch, maar als je van Arnhem naar Sittard reist moet je twee keer bij de NS in- en -uitchecken en één keer bij Veolia, en op de terugweg nog een keer (in totaal dus 12 keer je pasje langs een poortje halen).
Maar je moet niet één van de twaalf keer vergeten, want dan heb je een boete van 20 euro aan je broek. Bij de trein kun je nog teruglopen, bij de bus rijdt je uitcheckmogelijkheid gewoon weg. Vergeetachtige mensen zijn een melkkoe voor vervoerders.
De overheid wil het liefst (onder het motto “het is zo handig”) dat de reiziger een kaarttype neemt waarbij automatisch van je bankrekening geïncasseerd wordt, eigenlijk loop je met een open portemonnee over straat.
Bij diefstal kan de kaart ook “heel handig” automatisch je bankrekening leegslurpen als de `vinder` besluit op jouw OV chipkaart zes keer van Groningen naar Maastricht te reizen.
In de folders staat dat je de kosten vergoed krijgt bij diefstal, maar dat blijkt in praktijk nog niet zo makkelijk te zijn (volgens VARA’s Kassa).

Ik heb mijn twijfels bij de technologische oplossing (RFID) qua gezondheid en privacy.
De chips werken met radio frequenties (RFID = Radio Frequency Identification).
We zijn nog steeds aan het bakkeleien over gezondheidsrisico`s van draadloze apparatuur zoals mobiele telefoons. Verschillende onderzoeken tonen het verband tussen kanker en (radio)frequenties aan.
Ook is de gekozen techniek erg storingsgevoelig. In/uit-checkpunten zijn regelmatig defect, waardoor je bijvoorbeeld niet kunt uitchecken, wat je dus automatisch een boete van 20,- oplevert.
De vervoerder kan precies zien wie hoeveel reist en waar naartoe, kan hier zijn reclames en acties op afstemmen. De bonuskaart van Albert Heijn doet hetzelfde (zonder chip).
Apple is onlangs in opspraak geraakt omdat ze RFID chips in Nike schoenen stoppen, zodat de IPod als stappenteller gebruikt kan worden. De chip is uniek, wanneer je een RFID lezer hebt kun je bepalen waar iemand is.
De NS zou precies zien hoeveel mensen er zich op het station bevinden.
Een buschauffeur zou kunnen zien wie niet ingecheckt heeft, kortom hoeveel zwartrijders er in de bus zitten. Wanneer systemen gekoppeld worden kan de politie direct de zwartrijders uit de bus vissen en kan als bonus gelijk zien of je nog verkeersboetes hebt openstaan.
Het zou nog extremer kunnen: de NS computer houdt zwartrijders bij en stuurt je automatisch aan het einde van de maand een rekening met de boete, waarop op de seconde nauwkeurig tijden vermeld staan met de desbetreffende trajecten.
Maar wat de NS kan, kunnen criminelen ook. Aan de hand van je OV-chipkaart kan men zien wanneer je niet thuis bent om zo je hut leeg te roven.
Sowieso vind ik dat het openbaar vervoer gratis zou moeten zijn, waardoor misschien ook het file-probleem af neemt.
Al met al, ik heb toch maar mijn band geplakt.