Impulsief

ImpulsiefImpulsiviteit wordt over het algemeen geroemd als een fantastische eigenschap, maar kan in sommige gevallen ook voor problemen zorgen.
Zeker wanneer de persoon in kwestie niet bekend staat als impulsief, maar overdenkend en berekenend.
Inderdaad, ik heb het over mezelf.
Door de jaren heen ben ik hard bestraft voor mijn impulsiviteit en weinigen kennen mij nog als de persoon die ik ben: impulsief.
De jaren hebben mij geleerd hier een wollige en tactische saus over heen te gooien.
En af en toe komt ie boven drijven: de impuls, een ongenadige, geniepige sluipmoordenaar.
In een bloedserieuze dansles, komt dame X onbedoeld in mijn dancing-space (we hebben allemaal Dirty Dancing gezien, toch ??).
In een ooghoek zie ik haar aankomen en uit een reflex weet ik haar te ontwijken en geef haar plagerig een klap op haar kont.
Op het moment dat ze zich omdraait, besef ik pas wat ik gedaan heb: ik heb een wildvreemde dame op haar kont geslapen.
Haar gezichtsuitdrukking sprak boekdelen, waardoor ik in de veronderstelling verkeerde dat ik de ruimte niet zonder een blauw oog zou verlaten.
Nu snap ik billen lellen eerlijk gezegd ook niet als veroveringsritueel. Ik kan me niet voorstellen dat de draagster van het bilvlak denkt “goh, ik heb me nu toch even een lekkere hengst voor mijn zitvlees gehad. Ik wil met de veroorzaker terplekke kindjes maken”.
Sinds het kont-knijp incident van Ruud Lubbers (een tijdje geleden) is er gelukkig door de Hoge Raad beslist dat bibs aanraken toegestaan is, mits het niet gebeurd met seksuele intenties.
Ik petste dus legaal, want van seksuele intentie was absoluut geen sprake.
Maar gezien de vooroordelen die gepaard gaan met kont-aanrakingen was aan mij de zware taak om haar ervan te overtuigen dat het zich om een reflex handelde waar niet over nagedacht was.
Er is mij duidelijk gemaakt dat billen zijn om op te zitten, niet om op te slaan.
Maar het lelt af en toe zo lekker!

De afkortings generatie

De afkortings generatieWanneer ik lig te zonnebaden op het stadsstrandje wordt mijn rust wreed verstoord door de hippe ringtone van de dame naast me.
Na luid gekibbel hangt ze op met de woorden: “ik bel je zo terug”.
Binnen 5 minuten klinkt dezelfde ringtone en nog geen 10 minuten later is het weer raak.
Wat is dat toch met de huidige afkortings-generatie (GSM, SMS, MSN) ?
Dat vrouwen eerder geneigd zijn tot (zinloze) communicatie is algemeen bekend, maar we doen het allemaal!
Een gesprek begint na een begroeting tegenwoordig met een lokatie: “op het strand”, “in de trein”, “in de bus” …. en vaak gaat het nergens meer over, het is zo gewoontjes is geworden.
Ik heb ook een periode gehad dat ik altijd bereikbaar was (voor klanten), maar heb dat heb ik afgeleerd: soms ben ik gewoon (opzettelijk) niet bereikbaar.
In het era dat GSM gemeengoed is geworden en je zelfs op je iPhone op het strand kunt surfen (geen plank meer nodig), is het misschien ouderwets om zo nu en dan het uit-knopje te gebruiken.
Vroeger …. (ik loop tegen de 30 en betrap mezelf erop het woord steeds vaker te gebruiken) vroeger was je gewoon niet bereikbaar als je niet thuis was.
Ik vind het heerlijk om af en toe niet bereikbaar te zijn, dat is pas echt vakantie …
[PIEP]
ow wacht even, ik krijg een SMS … ik bel je zo terug
[TUUT, TUUT, TUUT]

gynaecoloog

gynaecoloog“Kut” riep de gynaecoloog zeer luid.
“Kun je even bijlichten, ik zie geen fluit”