Dawn Of The Dead

Dawn Of The DeadGisteren was de film Dawn Of The Dead op televisie.
Ik herinner me nog goed dat ik in het Arnhemse Rembrandt theater (zonder de aankondiging gelezen te hebben) op goed geluk de filmzaal in stapte.
Het is een moment dat ik niet zo snel meer zal vergeten.
Net zoals het (beetje-jammer)-moment [hoor de ironische ondertoon] dat ik de film Dinosaur binnenstapte in de hoop een goede educatieve animatiefilm te zien. Die illusie heb ik volgehouden tot de eerste dinosaurus zijn muil opentrok en er een bekakt Goois accentje de wereld in werd geholpen.
(Ik had ook eigenlijk 1+1 op moeten tellen: ik de middagvoorstelling genomen en er waren drommen kinderen toegestroomd).
Ter verheldering: het betrof een brontosaurus, hetgeen de grootste dino was die geleefd heeft met afmetingen van 5 bij 25 meter (en komt niet uit het Gooi).
Bij een film als Dawn Of The Dead zitten de makers zich te verkneukelen op het gegeven hoe ze de meest gore scènes met zoveel mogelijk bloed en losgerukte ledenmaten (al dan niet met kettingzaag ontdaan van de menselijke corpus) zo a-flatteus mogelijk in beeld kunnen brengen.
Ondanks ik niet bepaald fan ben van dit soort films en er een beetje besmuikt om moet lachen, zijn dergelijke doomscenario’s zoals in Cloverfield, Dawn Of The Dead, Day Of The Triffids (een van de weinige boeken van mijn lijst die ik WEL gelezen heb) of I Am Legend niet onwaarschijnlijk.
Dat een keer een dodelijk virus om zich heen grijpt (zie de Mexicaanse griep) of een meteoriet op de aarde koerst (en alles wegvaagt wat er rondloopt) is statistisch gezien 10 keer groter dan dat ik morgen in een vliegtuig stap en neer stort.
Ander voorbeeld: we hebben ons de afgelopen jaren zo afhankelijk gemaakt van internet dat we ons niet meer kunnen voorstellen hoe het zonder moet.
Grote internationale bedrijven leven bij het gebruik van internet, niet alleen websites, maar ook voor bijvoorbeeld gegevensuitwisseling.
Het zal me niet verbazen als binnen nu en 10 jaar iemand het internet lam legt.
Door een DOS-attack (Denial Of Service) krijg je nog steeds de dikste servers op z’n gat.
Als iemand een bommetje op Amsterdam gooit en de Amsterdam Internet Exchange onderuit haalt, zit waarschijnlijk half europa zonder internet.
Dit lijkt misschien allemaal fantasievol geklets in de ruimte, maar bedenk je dat nog steeds ieder jaar met oud en nieuw het telefoonnetwerk plat ligt.
Zoiets kleins als een stroomuitval (van een paar weken geleden) is men dermate in paniek dat bellen op dat moment onmogelijk was.
Op zo’n moment komt de ver-van-je-bed-show ineens naast je in je warme bed liggen.
Dan is het je-druk-maken-of-Dirk-Scheringa-wel-bij-AZ-mag-aanblijven ineens niet zo belangrijk meer.
Ter afsluiting een geruststelling voor het slapen gaan: ik acht de kans dat mensen in een dergelijk rampscenario in zombies veranderen en mekaar opvreten toch redelijk klein.
Indien toch, zorg dat je kettingzaag geslepen is!