Snikkelheet

SnikkelheetIk ben een persoon die graag frisse lucht heeft en bij mij staan dan ook veelal de ramen open. Dat is de zomer geen probleem, maar in de winter hangen al gauw de ijspegeltjes aan je neus.
Een paar dagen geleden was het moment aangebroken dat het te koud werd om de ramen open te doen en zelfs zo koud dat ik de verwarming moest inschakelen.
Ik draai mijn foeilelijke, 3 maal overschilderde, jaren-tachtig thermostaat op 20 en zit na een uur nog te blauwbekken achter mijn computer met stijve vingers dat het aanslaan van toetsen niet meer naar behoren lukte.
Ik controleer de verwarming en zie dat deze niet brandt. Thermostaat op 25 niets, 30 niets, en op 35 begint het apparaat rustgevend te zoemen.
Dit was achteraf gezien niet de meest verstandige actie.
Binnen 10 minuten heb ik het zo heet dat ik de thermostaat terug draai.
begin te strippen naar een normale hoeveelheid kleding (ik had door de kou 2 broeken, 2 sokken en 3 truien over elkaar aangetrokken).
Ik verwonder me na een uur dat het nog zo lang warm blijft.
Al badend in het zweet wordt ik meerdere malen midden in de nacht wakker met een enorme droge bek, keelpijn en last van mijn neus.
Pas in de ochtend tel ik alle feiten bij elkaar op en besef dat het nog steeds bloedheet is in mijn woning: de kachel blijft draaien.
De thermostaat staat echter op 5 graden, dus hij zou uit moeten staan.
Niet dus!
Op dat moment bedenk ik me dat het beestje zonder thermostaat geen signaal krijgt, dus ook niet aan kan springen.
Met de draden uit de thermostaat leidt het beest alsnog zijn eigen leven.
Help, mijn verwarming is op hol geslagen!
“It’s alive!!!”
Ook het deskundig oog van pappie biedt geen soelaas.
Eenmaal de woningbouwverenging ingeschakeld verklaart de monteur het beestje total loss: “de pomp is dood, expansievat kaduk, overbrenging naar de haaien, thermometer naar de sjaak, de verdeler gaar, de printplaat naar de rams, en het schakelmechanisme hopeloos overleden” (en oh ja, hij heeft er geen onderdelen meer voor).
De bewoording van de monteur laat weinig ruimte voor interpretatie over.
Het is een aflopende zaak, vechten tegen de bierkaai.
Ik zal afscheid moeten nemen, onze wegen scheiden zich, mijn dierbare vriend.
Ik moet nu back-to-basic: wil ik warme dingen, schakelaar AAN; wil ik geen warme dingen, schakelaar UIT.
Als ik sta af te wassen of te douchen is het gelijk snik(kel)heet en ben ik verplicht Russisch te ventileren (verwarming aan, raam open), want je loopt weg (laat ik het zo zeggen: je gaat voor je plezier op het balkon staan).
Ach, en back-to-basic heeft ook wel wat! Het is zo lekker simpel!
Waren meer dingen in het leven maar zo simpel, vrouwen bijvoorbeeld: wil je er iets van: AAN, wil je er niks meer van: UIT!