Introductieziek – Part I : proloog

Introductieziek - Part I : proloogIk loop door het natuurgebied vlak bij het provinciestadje waar ik woon en zie allemaal jonge knapen met oranje T-shirts voorbij fietsen.
Op de T-shirts lees ik dat ze van de opleiding zijn waar ik (gelukkig) al voor afgestudeerd ben : introductie!
Het is een paar dagen later dat ik op weg van de supermarkt naar huis getuige ben van de introductie van de andere hogeschool in de stad: eieren op elkaars hoofd kapot slaan, geblindoekt water doorgeven, vla-gooien.
Dit soort flauwigheid doet mij aan mijn studententijd denken.
De introductie van mijn eerste studie heb ik gedaan omdat ik er twee studiepunten zou krijgen (dit met de gedachte: 3 dagen afzien in ruil voor minder hard werken). Die studiepunten heb ik overigens nooit gekregen, maar dat kan ook te maken hebben met het feit dat ik ‘m voortijdig gepeerd ben.
De reden waarom zal ik nu gedetailleerd uit de doeken doen.
Degenen met een zwakke maag raad ik aan om de volgende alinea over te slaan.
De introductie was (uiteraard) een verkapt zuipfeest. Bij mij is het belangrijkste onderdeel altijd: wat-eten-we-vanavond en de rest van de avond kan me gestolen worden.
Als ware hardcore party animal lag ik als eerste op één oor, waardoor iedereen even kwam kijken of ik al sliep en ik daardoor de slaap niet kon vatten.
Omdat ook de andere hardcore party animals bij mij op de kamer niet konden slapen door het openzwiepen van de deur door mensen die polshoogte kwamen nemen, hadden wij een stapelbed voor de deur gezet om de herrie en het licht te weren.
Dit leek uitstekend te werken, totdat ik wakker werd omdat er iemand aan het bed stond te schudden, maar begreep met mijn slaperige kop (in het donker) niet direct wat er aan de hand was.
Achteraf begreep ik pas dat hij in zijn eentje, met zijn mond vol, probeerde een stapelbed te verplaatsen met 2 man erin: mijn buurman onder, ik bovenin.
Dit lukte niet tijdig genoeg, met als gevolg dat hij de hele bovenbed (met mij erin) als een professionele fontein onder dompelde in een bad van maagzuur, de verorberde barbecue en onverteerd bier.
De niet nader te definiëren zure brokken dropen langs het matras naar de onderetage van het stapelbed.
Van de organisatie kregen ze er als snel lucht van (letterlijk en figuurlijk).
Geen halve maatregelen nemende hebben ze de brandslang ter hand genomen, de kraan open gedraaid en op het bed gezet.
De matrassen en slaapzakken waren drijfnat.
Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen want de lucht was niet te harden en ik had het ijskoud (ik was nat).
Iedere keer als ik me omdraaide sopte het matras en werd de benedenbuurman als een soort druipsteengrot getrakteerd op een nieuwe lading water die zich zorgvuldig verzameld had in mijn matras.
Het liefste had ik a la minuut mijn boeltje gepakt, maar we zaten letterlijk ergens in een hutje op de hei in de middle of nowhere.
Ik heb bij het eerste ochtendgloren mijn jas aangetrokken en ben gegaan, mezelf afzwerende dat ik nooit meer een introductie zou doen.
Ik vond twee jaar later nog de opgedroogde stukjes terug in mijn slaapzak.
Voor iemand die lichtelijk aan smetvrees lijdt is dat een big deal.
De introductie van mijn tweede studie heb ik wijselijk geskipped door me heel professioneel af te melden: ik was “ziek”. Heel ziek. Ik was introductieziek.