Herrie in de keuken

Herrie in de keukenIk ben niet zo’n keukenprins, alhoewel ik wel een princess heb (sappig detail want ze bemoeit zich met het persen van citrusvruchten – ik heb het apparaat zeggen-en-schrijven 2 keer gebruikt omdat het zo’n klote klus is om het ding spleetje voor spleetje te flossen), sterker nog, ik vind dat ik al uitgebreid gekookt heb als ik 20 minuten op mijn pizza moet wachten die ik in de oven schuif.
Het begint al bij het eerste proces : boodschappen doen.
Als ik ergens wel een godsgloeiende tyfushekel is het dat wel.
In mijn nieuwe woning zit alleen de Albert Hein op loopafstand.
Het is een kleine AH winkel waar alles steevast te duur is, maar wel 45 soorten jam hebben waar je niet om gevraagd hebt (zoals Toon Hermans zo mooi bezong).
In-de-weg-lopen is verworden tot nationale hobby. Niet alleen op straat, maar met name in de supermarkt en de Ikea.
Volgens mij wordt het NK-in-de-weg-lopen gehouden in een Albert Hein (waarschijnlijk op zaterdagmiddag).
Zoals gezegd is het in de Ikea ook regelmatig feest: men gaat midden in het gangpad stilstaan en wijzen naar de toekomstig-zelf-in-elkaar-te-zetten-Zweedse-römmel. Het mooiste is nog dat men kwaad wordt omdat je er achterop botst omdat ZIJ niet uitkijken!
En dan ook nog sarcastisch informeren: “moet u erdoor ?”
“Nee, ik sta voor mijn lol al 3 kwartier schijnbewegingen te maken om je te passeren”.
Tegenwoordig sjees ik door de supermarkt, om om te lopen om net dat ene rek eerder te zijn dan het niet oplettende schaap wat net voor me liep.
Maar ik sjees ook omdat ik weet wat ik hebben moet en ga niet in het gangpad ga staan op het moment dat ik iets pak of sta te bestuderen.
Nu moet je in de Albert Hein ook wel onnodig extra studeren omdat ze er een handje van hebben om wettelijk gestelde regels aan hun blauw met witte Ahold-laars te lappen. Dat mag je alleen als je de grootste bent en een leuke man voor je reclamespotjes inhuurt (ik hoop dat je cynische ondertoon hoort).
Ten eerste: ze schamen zich voor de hoge prijzen: ze hebben er een handje van om veel producten gewoonweg daarom niet te prijzen. Je moet als je afgerekend hebt van het bonnetje maar aflezen wat de melk en de worst kost. Ter voorkoming van het hartaanvallen in de AH (wegens het schrikken van de prijs) heeft men de alom bekende scanpaal (lees: schandpaal) maar weggehaald.
Ten tweede: staat er niet op alle producten een prijs per kilogram vermeld (vlees bijvoorbeeld) zodat je niet makkelijk een snel en goed vergelijk kan maken.
Ten derde: als je een BTW bon wil hebben moet je naar de klantenservice. Daar delen ze het totaalbedrag door 1,19 en klaar is kees. Terwijl de meeste producten voor 6% over de toonbank gaan in plaats van 19%.
Wettelijk gezien moet Albert dan ook het BTW bedrag afdragen dat op de bon staat, dus die 19%. Denk je dat dat gebeurt ? (heel gek dat boekhoudschandaal van een aantal jaren gelegen).
Nu we het toch over prijzen van de Zaanse grootgrutter hebben. Is het je wel eens opgevallen dat je geen pijl kan trekken op het prijsbeleid ? De enige lijn in het prijsbeleid is dat je chronisch schandalig teveel betaalt.
Voorbeeld met thee: 20 zakjes van 40g is 29 cent. Wanneer je de eenmanszakjes wil hebben betaal je voor de helft minder meer dan twee keer zo veel: voor 20 zakjes 20g thee betaal je 69 cent.
Maar om terug te komen op het eten: ik wil eten op het moment dat ik honger heb.
Als ik honger heb als ik sta te koken, heb ik de helft van de maaltijd al naar binnen voordat het op mijn bord beland.
Ik kook daarom preventief, nog voordat ik honger ga krijgen.
Ik ga niet alleen voor mezelf uitgebreid kokkerellen.
Mijn ouders hebben dit na 3 jaar inmiddels door.
Waar ik voorheen mijn vader haatte omdat deze de left-overs van de week ervoor nog gebruikte in de maaltijd van die dag, worden mij deze nu goedbedoeld alsnog (weliswaar ingevroren) in de maag gesplitst.
Tegenwoordig vind ik het best: ik hoef weer een dag niet te koken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *