Month: April 2009

Glimlachmomentje

Soms heb je kleine glimlachmomentjes nodig om je zware buien in een ander daglicht te plaatsen. Zo`n dag had ik gisteren. Na een zware tegenslag lag ik `s avonds in mijn bedje de dag nog eens rustig door te nemen. In een half slaperige toestand hoor ik gekreun door het openstaande raam komen. Ik kon …

Glimlachmomentje Read More »

Niet zeuren!

Ik stap deze week de trein uit, het perron op. Mezelf oriënterend op waar ik was en de trap zich bevond, zie ik vaag uit mijn ooghoek iets paars met rood voorbij flitsen. Het viel nogal op omdat paars en rood beiden kleuren zijn die nogal afsteken tegen het geel van het NS materieel. De …

Niet zeuren! Read More »

Klooster

De treden van het oude klooster daar beneden waren gebeden voor de mensen die streden in het verleden. Maar tot op heden hebben de treden alleen maar geleden onder deze gebeden en kunnen daardoor beter worden vermeden, voor je het weet ben je uitgegleden.

Broertje

Het is een houten wagen. Hij mist de bestuurder en een voorlamp. We speelden altijd met de wagen. Het was zo’n beetje ons lievelings speelgoed. Het paste overal bij. Bij kastelen die we van blokken bouwden, als auto in de straten op de schuimrubber stratenmatten, maar ook met auto’s racen. Het is echt zo’n ding …

Broertje Read More »

Vreemdgaan

Er was eens een man die heette Hans Hij kreeg van zijn vrouw een tweede kans Hij had zijn vrouw bedrogen Zij had ook hem voorgelogen De hare heette Frans

Schrijver

Er zit een schrijver in mij verborgen, niet alleen vandaag, ook morgen. Ik kan rijmen en dichten, zonder mijn hemd op te lichten. Inspiratie genoeg, maar je maar geen zorgen.

Voltooid overleden tijd: Martin Bril (1)

Een groot schrijver is gaan hemelen heden hiermee maakt hij zijn heden tot verleden uit ons midden ontvreemd, ontheemd, verdwene maar spreekt nog steeds tot verbeelding bij deze of gene visie op het leven en zoveel schoons vereerd heeft die Bril ons toch iets Bril-jants geleerd