Ik vind zo gek dat ik lek

Ik vind zo gek dat ik lekVeel rust nemen betekent bij mij veel nadenken. En in mijn geval schrijven, heel veel schrijven.
Mijn laptop zweeft voortdurend door de kamer op de standby-stand, wachtend op mijn volgende ingeving waarvan ik mijn brein moet verlossen.
Schijfblokken, blocnootjes, post-its, papiertjes met krabbels en aantekeningen liggen echt overal.
Een tornado van ideeën heeft bij mij thuis huisgehouden.
Het is een soort teksten slagveld. Een hevige oorlog om de beste woorden heeft gewoed (en woedt nog steeds).
Een magazine hier, een dichtbundeltje daar, artikeltje hier, rijmwoordenboekje daar …

Onder het motto ‘ik vind het zo gek dat ik lek’ introduceer ik bij deze een nieuw begrip dat naar mijn inziens zo de Dikke Van Dale in kan : tekstuele incontinentie.
Ik lek dan weliswaar geen lichaamsvloeistoffen, ik lek teksten.
Is mijn ideeënbus in mijn bovenkamer ongesteld? Anyways… ik lek, en behoorlijk hard ook!
Ik lek gemiddeld een schrijfblok per maand vol.
Een sappig detail is, dat ik ideeën heb over echt vanalles: liedjes, gedichtjes, sprookjes, verhalen en zelfs hele psychologische zelfanalyses.
Ik heb ergens een kraan opengedraaid die nu blijft stromen met leuke, lieve, droevige en komische ingevingen. Het komt gewoon, als ik er maar geen moeite voor doe.
Ik kan het alleen (nog) niet sturen, stoppen of aanzetten.
Als ik een komisch stuk wil schrijven maar als ik er voor ga zitten, lukt het niet.
Terwijl als ik onder de douche sta, op het toilet zit of in mijn bed lig komt meestal onbewust als een soort braaksel naar buiten spuiten.
Ik wordt soms grinnikend wakker, omdat ik weer een leuke ingeving heb. Die moet ik opschrijven anders ben ik ‘m weer kwijt. Maar om te schrijven moet je redelijk bij je positieven zijn, kortom klaarwakker.
De drie bovengenoemde locaties zijn dan ook inmiddels mijn vaste think-spots geworden.

Ik houd het niet meer tegen, ik heb me er lang tegen verzet.
Ik laat het gaan, ik schrijf alles op wat me te binnen schiet.
Mijn hoofd wordt anders te vol, het loopt over. Ik moet het kwijt!

Ik ben ook voortdurend aan het schuren, schaven en verbouwen van oude teksten.
Ik vind het leuk om met woorden te spelen, goochelen (nee, niet googlen) en de beste woorden in een zinsband de kiezen en het liefst zo dubbelzinnig mogelijk.

Ik wordt ook heel onrustig als ik niet kan schrijven.
Ik heb ook altijd een heel klein notitieblokje bij me als ik de deur uit stap.
Heb ik een soort schrijvers ADHD ?
Of heb ik de laatste tijd een extreme communicatiedrang ontwikkeld ?

Of ik interLEKtueel lek, of gewoon een dwaze dromer ben die hopeloos gebrabbel lekt op een niveau dat thuishoort in de gemiddelde LEKtuurbak moet je zelf maar beoordelen.
Je leest namelijk nu een van zijn lekkages …