Weg vlees feest

Weg vlees feestRond deze tijd is Nederland verdeeld in twee gedeelten: het gedeelte dat carnaval viert en het gedeelte dat dat niet doet.

De hype van Carnaval kan mij niet bekoren. Ik heb helemaal niks met Carnaval.
In mijn opinie mis je iets in je leven als je het nodig hebt om je 4 dagen lang uit te dossen en je te gedragen als een halve zool.
Van oorsprong is carnaval een heidens feest voor beneden de rivieren, maar inmiddels lijkt heel Nederland er mee besmet te raken.
Ik denk dat veel mensen de oorsprong en gedachte achter Carnaval niet eens kennen, laat staan de betekenis van het woord Carnaval.
Carnaval wordt inmiddels meer met bier geassocieerd en seksuele ‘foutjes’ dan met de vastentijd die komen gaat. Eigenlijk is het verworden tot alleen maar feest vieren en niet meer vasten.

Als je rond deze tijd vraagt: ‘wat ga je doen ?’
is het antwoord : ‘zuipuuuuuuhhh’.
Op de een of andere manier kan ik toch de intelligentie niet ontdekken in dit antwoord.
Communiceren is uitgegroeid tot lallen en zinnen maken met zoveel mogelijk klinkers:
->‘oleee oleeee oooooole ole, aaiohee aoioooeeeeaaaaaa’

Over bambi en Fishermans Friend

Over bambi en Fishermans FriendDe film Bambi heeft, in het stuk waarin de vader van Bambi (of was het de moeder … doet er ook verder niet toe) het leven laat, een diepe emotionele wond gereten in mijn onschuld.
Vanaf die dag was alles anders.
Ik was emotioneel ontmaagd, voor het leven getekend en heb nooit meer kind kunnen zijn.

Als echte kerel is de vrije loop laten van de waterlanders uit den boze.
Maar waarom eigenlijk ? Past het niet bij het imago van stoere kerel ?
Maar waarom past het dan niet bij het imago van stoere kerel ?
Eigenlijk heb je toch meer ballen als je ook die kant van jezelf DURFT te laten zien ?
Ik denk dat het met het laatste te maken heeft. Het is TE persoonlijk. Ze laten te veel van zichzelf zien. Daar zijn veel mannen bang voor.
Mannen bang ?
Maar als mannen bang zijn, dan zijn ze toch niet stoer ?

In mijn opinie worden films (lees: boeken) als Message in a Bottle en The Notebook door ‘stoere’ mannen onterecht afgedaan als Chick Flicks.
Ik zal nu zo stoer zijn om toe te geven dat de bovengenoemde films mij in vochtige toestand hebben achtergelaten
Ben ik nu stoer of en sentimentele zak ?

Jij nog een Fishermans Friend ?

Mannen zijn net kinderen

Mannen zijn net kinderenEr wordt onder vrouwen vaak gekscherend gezegd dat mannen net kleine kinderen zijn. Ik denk dat dat in een essentie ook wel waar is.
In ieder geval wel als ik naar mezelf kijk, maar volgens mij geldt dat voor elke volwassen man dat deze eigenlijk graag weer dat kleine jongetje wil zijn.
Als klein jongetje was het leven zo fijn en onbezorgd. Je kon dagenlang zonder verplichten/werk/geld spelen met je modeltreintjes en je lego.

Maar de tijd verstrijkt en de lego is ingewisseld voor een overvolle agenda en de treintjes in de puberteit voor blootposters van rondborstige dames. Een paar jaar later worden de posters ingeruild voor echte exemplaren van vlees en bloed die je (net zoals de posters) eens in de zoveel tijd verwisselt.
Je baan van kleuter verworden tot professioneel kleuterbegeleider: je loopt voortdurend achter klanten aan: ‘dat mag niet’, ‘je hebt je contract nog niet ondertekend’, ‘betaal je rekening anders vertel ik het aan het incassobureau’, ‘ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld’.

Toch blijven kleine jongensdromen en jongensdriften intact, diep weggestopt maar altijd paraat.
Het zijn net luchtbellen die zich als een natuurkundig verschijnsel altijd een weg moeten banen door het water naar het wateroppervlak.
Laat ik als voorbeeld nemen: als ik een klimrek zie in de dierentuin.
Ik zou niets liever willen dan er aan hangen, door gangen kruipen en in bomen klimmen.
Maar het kan niet, ik ben volwassen, dat mag niet, het hoort niet.
Op het moment dat ik modeltreinen zie kan ik mezelf bijna niet bedwingen om met een stuk rails, een trafo,een nieuwe locomotief (en 1000,- lichter) de winkel uit te lopen om op zondag een nieuw ingenieus parcours te ontwerpen en te bouwen!
Als ik een stuk lego zie, kan ik mezelf niet bedwingen: ik wil er mee spelen: huisjes bouwen, straten, machines.
Ik moet ook tot mijn spijt bekennen dat de leukste attractie van Berlijn niet de Brandenburger Tor of de Fernsehturm was, maar toch wel Legoland.

Zoals ik al zei: je kleine-jongens-oerdriften zijn nog steeds intact, je kunt nog steeds kwaad worden als iemand je speelgoed af pakt. Je kunt er maanden na dato nog steeds pissig over zijn.
Het gaat dan niet om een Legosteen, maar om de verwezenlijking van vlees en bloed van jouw rondborstige-dames-fantasie.

Ik denk dat de man ook verlangt naar simpelheid uit zijn jeugd (ik wel tenminste).
Als iemand niet mocht als kleine jongen zijnde, speelde je er niet mee; zo simpel was het.
Als man ligt het genuanceerder en moet je degene tactisch proberen te ontwijken.

Als je oud bent, wil je jong zijn en als je jong bent, wil je oud zijn.
En als je 18 bent, denk je dat je volwassen bent en dat je alles weet.
Naarmate ik ouder wordt merk ik dat ik steeds meer weet/snap en vanuit deze kennis besef dat ik eigenlijk van de wereld steeds minder weet en snap.

Mannen zijn net kleine kinderen. Ik denk dat het waar is.
Het is een kleine jongen met een flinke laag volwassenheid, tactiek en communicatie overschilderd.
Ik hoop dat ik nog lang kind zal blijven…

Sex and the city is niet leuk!

Sex and the city is niet leuk!Als man zou ik het eigenlijk niet leuk moeten vinden: Sex and the City.
Zowat iedere vrouw die ik ken, vindt het leuk.
Waarom ?
Zou het te maken hebben met herkenning ? Zoals Brigitte Kaandorp zou zeggen: `ik vertel het, maar mensen lachen eigenlijk om zichzelf`.
In de tijd dat ik nog met (een niet nader te specificeren) ex samen was, kon ik (ook na menige discussie) niet begrijpen wat er zo leuk was aan de serie.

Ik hou tegen iedereen vol dat ik het niks vind, maar in de tussentijd heb ik wel van Tom de serie geleend.
Ik heb binnen een dag al twee dvd`s verslonden.
En eigenlijk vind ik het stiekem eigenlijk best wel heel erg leuk (sssst , niet verder vertellen)…

Het geeft mij als man een goede kijk in de keuken van `the opposite sex`.
Menig geheim wordt ontrafeld en menig vooroordeel genadeloos bevestigd.

Ik weet niet waarom ik het zo leuk vind … is het het kijkje in de keuken/achter de schermen ? Is het de geheimen of ongeschreven regels, die ik eigenlijk niet mag weten ? Of is het voortschreidend inzicht ? toenemende ontwikkeling van mijn vrouwelijke eigenschappen ? Ben ik aan het transformeren ?
Moet ik me zorgen maken ???

maaruuuh…. mondje dicht he!
Ik ontken alles ;-)

Praktisch Dilemma

Praktisch DilemmaSoms heb je van die praktische dilemma`s in je leven. Ik had er gisteren een grote.
Ik ben naar een voorstelling van Cabarestafette geweest.
Het is mode om tijdens de pauze af te stuiven op de horeca voorzieningen in het desbetreffende gebouw, na de voorstelling op de garderobe afdeling als vliegen op stroop.
Na veel geduw, getrek en voorkruipen sta je eindelijk vooraan de rij, maar bij de laatste stap die je zet, trapt iemand je veter los.
Wat doe je ?
1) strik veter
   A ) je stoot je hoofd aan de voorover hellende balie
      I) Bij het neergaan
      II) Bij het opkomen
   B ) het is donker vanwege alle mensen om je heen en wordt gedwongen onverrichte zaken weer omhoog te komen
   C ) je wordt omver gelopen door mensen die je “niet gezien” hebben met alle lichamelijke ongemakken zoals handicaps tot gevolg
   D ) er kruipt iemand voor omdat je even niet op let met als gevolg
      I) Je bent je beurt kwijt
      II) Je moet achteraan sluiten
   E ) geen van bovenstaand. Maar deze kans acht ik redelijk klein in een dringende mensenmassa
2) strik veter niet
   A ) je gaat op je eigen veter staan, gaat op je bek
   B ) iemand anders gaat op je veter staan en je gaat op je bek
   C ) er gebeurd niks

Ik heb uiteindelijk voor optie 2 gekozen en gevolg C was het resultaat. Heerlijk af en toe de goede keuzes te maken!