Als laatste gekozen met gym

Als laatste gekozen met gymNa een voorstelling van de theatersport vereniging zaten we met z’n allen na te borrelen. Al napratend kwamen we op het onderwerp ‘als laatste gekozen worden met gym’.
Na een rondvraag bleek eigenlijk iedereen daar last van gehad te hebben.
Het is zelfs nog erger : op het NSK (landelijke theatersportcompetitie) liep een poll met de titel : ‘werd jij ook als laatste gekozen met gym ?’.

Ongemerkt heb ik me aangesloten bij de vereniging van mensen-die-als-laatste-gekozen-worden-met-gym. Ik ben er in geluisd !
Maar moet met de schaamrood op mijn kaken bekennen dat ik eigenlijk ook als laatste gekozen werd, aangezien ik slecht ben in balsporten (basketbal, voetbal, korfbal, handbal, badminton, honkbal en volleybal in mindere mate) en je aan mij als bal-sport-speler bijzonder weinig had.
Echte gymnastiek was nooit zo’n probleem: ringen, koprol, trampoline, klimmen, de bok etc.
Ik kan ook bescheiden zeggen dat ik er best wel een beetje goed in was.

Ik vond gym ook leuk, sterker nog : het was het enige vak waar ik zonder al te veel moeite een voldoende kon halen.
Het was ook het vak dat ik het meest gemist heb, toen ik ging studeren.
Ik moest een calorie evenwicht hebben tegen de overheerlijke bere(n)klauwen met satésaus die ik dagelijks verorberde in de kantine van de HTS.
Maar ook een evenwicht voor alle informatica-nerds (yep, I’m one of them) waarmee ik destijds de opleiding volgde.
De enige momenten dat de gymzaal op de HAN gebruikt werd, was voor tentamens…

Zou het misschien ook aan het woord : theaterSPORT kunnen liggen ? Je kunt veel van theatersport zeggen, maar dat het een sport is … nou nee.
Dat je kunt zeggen : ‘doe je ook aan sport ?’
‘ja, theatersport’.
Dan lijkt het tenminste nog wat en hoef je niet te zeggen : ‘nee, ik werd altijd als laatste gekozen met gym’.