Meisje met zwavelstokjes

20-12-2011 - Boschtion

Kerstwens, tekst en voiceover

Voor de duidelijkheid: ik heb de montage niet gedaan! DE ACHTERGRONDMUZIEK STAAT NAMELIJK EEN BEETJE HARD.
Mocht je de voice-over (net zoals ik) niet kunnen verstaan, hieronder de tekst:

Er was eens ... een meisje heel lang geleden,
was arm, en had alleen lompen om zich in te kleden.  
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
 
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, intelligente, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.

Op straat stond ze daar en zag ze door het raam
Liefde, Warmte en gezelligheid, heel aangenaam
Een ander helpen doen we graag dit jaar
Alles in het teken van: Kerst voor Elkaar

19 tot en met 26 december op radio en TV
Kijk en luister, en beleef het mee




detailweergave, 0 reactie(s)

Het meisje met het alternatieve einde

11-11-2011 - Versjes

Er was eens ... een meisje in Heeeeeel lang lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Ze had niet genoeg geld om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.

Vader had kinderbijSLAG verkeerd geïnterpreteerd
Vandaar dat hij zijn dochter regelmatig op de bek peert
Ze loopt nu ook ietwat raar met haar linker been
Vader onteigende haar reeds eerder van haar grote teen
Een kneuzing, hier een schaafwond, daar een oog blauw
Als het maar pijn deed, Vader keek niet zo nauw
Alle hoeken van het huis had ze inmiddels wel gezien
En bloeden deed ze uitgebreid, wel voor een man of tien
Soms spatte het bloed zelfs tegen de ruiten,
De vlekken waren alleen binnen te zien, niet van buiten
Als vader goed sloeg, zat het zelfs tegen het plafond
Dan droop het langzaam naar beneden, zo op het balkon
Omdat vader mishandeling tot kunst had verheven
Is er van het meisje weinig overgebleven

Helaas heeft ze het einde van dit sprookje niet gehaald
Kan mij niet schelen, ik wordt er toch niet voor betaald
Vader bleef alleen over, egoïstisch, haatvol en nukkig
Maar het belangrijkste is, hij leefde nog lang en gelukkig




detailweergave, 0 reactie(s)

Meisje met de zwavelstokjes

10-11-2011 - Versjes

Er was eens ... een meisje in Den Bosch nog niet zo lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets. [BEELD: westwal]

Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.

Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer. [BEELD: dennis geeft geld]
Maar niet genoeg na aftrek van de BTW,
Niet genoeg, zelfs niet voor een heel klein diner.
Niet genoeg om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.

Vol verdriet dat niemand haar zwavelstokjes wilde kopen,
is ze uiteindelijk over de Markt naar de Vughterstraat gelopen.
Eenmaal bij “achter de blauwe engel” aangekomen, [BEELD: in straatje]
Voelde ze door de kou geen bloed meer door haar handen stromen.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.

[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 1]

[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 2]

[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 3]

Uiteindelijk stak ze het laatste stokje in de brand,
En zag haar oma met een uitgestoken hand.
Ze stapte in een wolk, gewoon midden op straat,
en werd meegenomen naar de plek waar kou niet bestaat.

De volgende dag lag daar een meisje op de grond,
met afgebrande stokjes en een glimlach om haar mond.

Wat kunnen leren van dergelijke droevige verhalen ?
Schrijf ik goed businessplan, anders komen ze je halen!




detailweergave, 0 reactie(s)

aaeefee-ii

16-08-2010 - Columns

Zoals ik al menig maal heb benadrukt behoort koken niet tot mijn hobby`s en al helemaal niet tot mijn talenten.
Wanneer ik dan ook mijn tosti laat aanbranden en mijn huis zich vult met blauwe dampen, is voor mij de maat vol en ga ik buiten de deur eten.

Ik besluit te gaan wokken, want het is gezond, althans dat beweert de wokboer zelf.
Met handen en voeten probeer ik de wokboer duidelijk te maken wat ik wil eten, want communicatieproblemen zijn typerend voor dit soort eet gelegengheden. Het helpt ook niet dat ik nog steeds het verschil tussen bami, nasi en noodles niet weet.
Het afroepen van de nummers gaat ook niet vlekkeloos:
-> aaeefee-ii......
[niemand reageert]
-> aaeefee-ii......
<- sorry zei u 52 ?
-> aaeefee-ii !! ....
-> aaeefee-ii ?
<- 48 ?
-> aaeefee-ii !
<- Ow ja, die is voor mij!
-> ee maauluh (hetgeen gezien de context waarschijnlijk door moet gaan voor ‘eet smakelijk’)

Ik krijg een klein vierkant kartonnen doosje in mijn handen gedrukt, waarvan de 4 flappen (om het doosje dicht te vouwen) onder de smurrie zitten en je altijd smerige handen krijgt als je richting het voedsel beweegt.
Het vierkante doosje is gevuld met vette, glibberige wormen, waar zoveel olie uit druipt dat ik bijna BP wilde bellen over het dichten van een olielek. De wokboer beweert echter dat het noodles zijn.

En dan begint de strijd die vergelijkbaar is met het verorberen van Bossche Bollen.
Voor het gemak krijgt je stokjes om mee te eten, die wat weg hebben van breinaalden.
Je wordt schijnbaar geacht de wormen naar binnen te breien: insteken, omslaan en doorhalen.
Voor de motorisch gestoorden onder ons (ik reken mezelf voor het gemak ook even tot die groep) zijn er zijn plastic vorken en lepels beschikbaar.
Het ontbreken van een mes is cruciaal om je prakkie hapklare brokken te verdelen, vooral de grote stukken kip.
Het gebied rond mijn mond zit dan ook al snel onder de gele vette smurrie. Servetten bieden uitkomst. (Zou daar het woord ‘serVET’ ook vandaan komen ???)

Na prikken, breien, wrikken en bikken, keer ik met een volle maag huiswaarts.
Van FASTfood kan toch een sprake zijn als het allemaal zo moeizaam gaat ?




detailweergave, 0 reactie(s)