Dames in snoopy pyjama

05-03-2009 - Columns

Ik voel me geroepen om namens heel vrouw-minnend Nederland op te staan voor de degenen die het denken maar niet durven zeggen.
Ook vrouwen moeten leren dat sommige dingen in bed not-done zijn.

God heeft twee ‘amazing’ discoveries gedaan voor de vrouw die geen sex wil : hoofdpijn en Snoopy.
Uit eigen (levens)ervaring kan ik melden dat minimaal 2 van mijn exen in het bezit waren van minimaal 1 pyjama bedrukt met de beruchte witte carnivoor.
Een van de eerste dingen die ik over mijn ex tegen mijn beste vriend zei was : ‘Ze heeft een Snoopy pyjama’

Wat denkt een vrouw als ze een Snoopy Pyjama aantrekt ?
Waarom koopt ze überhaupt een Snoopy Pyjama ?
Maakt er iets kortsluiting bovenin de grijze massa ?
Voel je je echt aantrekkelijk in een Snoopy pyjama ? Echt sexy ?
Allemaal intrigerende levensvragen die me al enige tijd mateloos fascineren.

De vrouw vindt de man onaantrekkelijk als deze boert, scheten laat, strepen in je pleepot achterlaat of aan zijn zak zit te krabben.
Een Snoopy pyjama aantrekken gelijkt deze bovenstaande misdrijven op een ietwat subtielere manier.
Ga na dat je je kerel met een vrachtwagenmotiefje, raketjes, Mr. Bean of Woody Woodpecker op zijn T-shirt toch ook niet sexy vindt… laat staan met van die wollige groene krokodillensloffen met opgestikte witte tanden.…

Sowieso is het fenomeen pyjama niet het meest uitdagende kledingstuk voor tussen de
lakens.
Een pyjama met Snoopy erop maakt de ellende alleen nog maar erger.
Als een vrouw het slaapgewaad met het witte blafbeest aantrekt is het alsof ze zegt: ik ben niet voor niets ingepakt, blijf van me af … ik bijt!
Het schreeuwt nou niet bepaald: ‘welcome to the world of romance and seduction’.
Je zit zo ingepakt, en als je er wat van zegt : ‘ja, maar ik heb het zo koud!’
Kruip dan tegen me aan ! It’s me, boyfriend, AKA straalkachel-in-bed!
Een pyjama is een soort dwangbuis, als je je drie keer omgedraaid heb ligt je linker arm rechts en je schouderblad naast je knieschijf.
Als je wakker wordt kun je eerst allerlei onderdelen op (alfabetische) volgorde sorteren.
Mannen hebben een bijkomend nadeel dat bepaalde loshangende onderdelen afgekneld worden zodat je a-la-minuut klaar wakker bent van de pijn onder begeleiding van een kreet die een octaaf hoger ligt dan normaal.

Als je erotisch begint te friemelen moet je je zo duidelijk focussen op je doel: de naakte gestalte die onder het kuisheids katoen en NIET op de witte hond op haar buik.
Ik heb gelukkig niet zo’n moeite om mijn lichaam te activeren ‘for the act of love’, maar die witte hond (en die gele kanarie met dat ontplofte permanent) vormt een groot obstakel.
Als de witte blaffer in mijn gedachten voorbij schiet is de pret voor de rest van de avond voorbij. Dat witte mormel zuigt alle seksuele spanning uit een moment en maakt prik –en schrikdraad volledig overbodig.
Als de vrouw in staat van seksuele paraatheid verkeert, zegt de witte keffer ‘ik dacht het niet, hahaha’.
Sadist!
Je hebt behoorlijk wat fantasie nodig om je erover heen te zetten.
Knappe man die zich kan concentreren.
De meest ironische tekst op een gewraakte bedmode is: `Sleep well!`, ja inderdaad, de rest komt er niet meer van!
Eerst Snoopy uit, dan praten we verder…

Ik vind het meest schrijnende dat vrouwen zelf niet doorhebben dat zo’n pyjama een a-erotisch effect heeft.
Op www.pabo.nl zul je geen enkele Snoopy kuisheids tent aantreffen. Waarom denk je dat dat is ?
Als je een film ziet waarin een vrouw met een kerel naar bed wil, heeft ze dan een Snoopy pyjama aan ?
Wijs mij de eerste film maar aan!
Inderdaad : ik dacht het ook niet!
In de eerste 5 minuten van de ultieme vrouwenfilm (vast ook in het boek) wordt Bridget Jones getrakteerd op een advocaat die een trui aan heeft met een heel groot rendier voorop, later met een sneeuwmannenstropdas.
Hier reageert Bridget nogal afwijzend op.
Dat is de eerste grap die uitgehaald wordt in de film en het is exact hetzelfde met Snoopy!
Nog geen 5 minuten later zit ze zelf eenzaam en alleen thuis in een pyjama met een Snoopy motiefje!
What the f*ck ? Dit legt precies het probleem bloot waar het hier in dit schrijven om gaat (het andere geslacht iets verwijten en vervolgens het zelf doen).
Het succes van Sex And The City is gebaseerd op turn-offs van mannen.
Als je Sex And The City leuk vindt vanwege de kritiek op het mannelijk deel van de wereldbevolking, deal with this sister! Het is simpelweg dezelfde kritiek alleen de andere kant op.

Praktisch en constructief als ik ingesteld ben, heb ik een onderzoekje gedaan naar het Snoopy fenomeen.
Ik denk dat naar schatting 70% van de vrouwenpopulatie in het bezit is van het gevreesde Snoopy uniform.
De meeste mannen vinden het echt niet kunnen ! (Mark my words!!)
Wat dan wel ?
Gewoon een leuk setje, een leuke satijnen nachtjapon, babydoll, jurkje, shortje, string etc, gebruik je fantasie (raadpleeg voor mijn part www.christineleduc.nl ).
In ieder geval iets waar je lekker tegen aan kan liggen (satijn bijvoorbeeld).

Er zijn nu vast vrouwen die denken `ik vind dit niet zo`n leuk stukje`, maar denken ondertussen ‘is dat bij mij ook zo?’.
Als je nu bij je kerel te rade gaat over zijn opinie over de hersenspinsels van meneer Schultz, zal hij zeer waarschijnlijk wijselijk ontkennen dat het hem deert. (Hij heeft bijgeleerd in de loop der jaren).
Om antwoord te geven op de bovenstaande vraag, ik kan je verzekeren: ‘ja dat is bij jou ook zo, en je kerel is blij dat ik er nu wat van zeg’.
Ik doe dus bij deze een beroep op je gezonde verstand dames, denk er volgende keer bij na als je je pyjama met de wit met zwart omlijnde bijter aan trekt.

Ik deelde mijn Snoopy-fobie laatst met een aantal dames (waaronder een ex met Snoopy Pyjama).
Met grote vraagtekens in hun ogen waren ze op z’n zachtst gezegd ‘not amused’ met mijn bevindingen (mmm vreemd…).
De ex in kwestie verdedigde zich met de woorden ‘heb ik anders nooit wat van gemerkt’.
(10 punten voor deze acteur zonder opleiding, of het zegt iets over mijn libido …. anyways …)
De overige dames hebben beiden gedreigd om in Snoopy tenue te verschijnen op ons uitje naar Blackpool.

In een maatschappij die steeds verder ver-seksualiseert, waar komt die witte hond vandaan ?
Of is het NOU JUIST de reden waarom de witte hond bestaat ?
Dus leven de erven van meneer Schultz bij de gratie van een verseksualiserende maatschappij ?

Ik hoop op een Snoopy-loos verloop van mijn leven, maar ben bang dat dat lot mij niet gunstig gezind zal zijn.

Als je als vrouw zijnde vanavond naast je man/vriend ligt en vraagt `m eerlijk naar zijn mening over Snoopy, heb ik tenminste nog iets bereikt.





detailweergave, 0 reactie(s)

Mmm heerlijk dat kerstgevoel

05-01-2009 - Columns

Niets is heerlijker dan in de donkere dagen voor kerst (of met kerst zelf) onder het genot van een kopje warme thee op de bank te kruipen met de 4 B’s (Boek, Bank, Borrel en Blocnote).
En bij een echte kerst hoort natuurlijk ook een echte kerstboom in de kamer.
De heerlijke geur van de dennenboom (lees: Dennis-boom – mijn brrroerrrtje (let op de typische gooise kinderen-voor-kinderen rrr) heeft serieus wel eens aan mijn ouders gevraagd waarom er geen boom naar hem vernoemd was).
Niets is dan ook heerlijker dan de boom opzetten (dat is plastic boom-taal) optuigen dat je handen dan pijn doen van de naalden en je vingers aan elkaar plakken van de hars.
Dat is dat typische kerstgevoel, dat je met je zere klauwen iets vastpakt en dat het aan je vingers blijft plakken : glazen met wijn, potten appelmoes en dat je een blocnote vastpakt en dat je door je vingers van het papier af te halen je de volgende bladzijde uit het blocnote scheurt.
Nou heb ik daar iets op gevonden: van die gele huishoudhandschoenen van Zeeman!
Allebei de euvels (spijkerbedgevoel en plakprobleem) zijn daarmee verholpen.
Het enige nadeel is dat je bij het inzetten van de lichtjes voortdurend met je handschoenen tussen die schuifjes van die lichtjes blijven klemmen omdat je ze aan duwt.
Met die gele handschoenen lijk ik net een verwijfde huishoudnicht die zwaan-kleef-aan staat te spelen met een dennenboom. Het enige wat nog ontbreekt is het hoofddoekje, de polsen op 45 graden en je bovenarm parallel met je bovenlichaam en de tekst ‘niet doen, stoute boom’.

Ik vind van mezelf dat ik best veel geduld heb, maar op een gegeven moment heb ik er genoeg van, want eigenlijk als je het goed gaat bekijken is het zonde van je tijd: als het ding 2 weken gestaan heeft, kun je ‘m weer afbreken aftuigen
Mijn laatste kerstboom creatie heb ik 30 minuten over gedaan inclusief stofzuigen.

Het kerstgevoel is zo’n heerlijk gevoel.
Dat je op zondag ochtend in je huiskamer de kan-kan staat te dansen onder het luidkeels ten gehore brengen van god-onterende scheldwoorden, omdat je met je blote poten in de dennennaalden gaat staan.
En niets is ook heerlijker dat je de boom water geeft en dat je er na een half uur achter komt dat er een plas op de vloer ligt omdat de pot aan de onderkant plasgaatjes heeft.

Aan het kerstgevoel heb je eigenlijk het hele jaar iets: dat je een half jaar later op de plek loopt waar de kerstboom gestaan heeft en dat je vast plakt aan de vloer.
Of dat je het hele jaar door nog naalden vindt op de meest vreemde plaatsen, dat je echt af vraagt : ‘Hoe zijn die hier in hemelsnaam gekomen’.
In de bureaula, in je sok als je die aantrekt (hoe kan dat, die komt net uit de was ??), op het toilet …

Wij waren thuis een gezin van de snoopy ballen.
Ik zal dat even uitleggen: vroeger toen ik klein was wilde ik zo graag mijn eigen kerstboom hebben.
Ik vond dat geweldig: lichtjes en kerstballen. En het liefst wilde ik ze aanraken. Maar dat was redelijk gevaarlijk, want zo’n bal kon vallen of ik kneep ‘m kapot.
Daarom kochten mijn ouders plastic Snoopy kerstballen.
Daarom werd de onderste laag van de kerstboom volgehangen met die plastic ballen.
Snoopy kerstballen zijn net zoiets als een Snoopy Pyjama (die volgens mij iedere vrouw in de kast heeft liggen), maar dat is een heel ander verhaal.
Nu kwam ik thuis met kerst en zag tot mijn stomme verbazing dat de Snoopy ballen het overleefd hebben en 20 jaar na dato nog steeds in de boom hangen.
En waarom zul je denken: nou, mijn ouders hebben een hond. Die neemt het niet zo nauw met een paar centimeter meer of minder naar rechts of links.
Als hij rond de tafel wil lopen, moet hij tussen de boom en de stoelen door.
De hond is meerdere malen tegen de stoelen op gelopen en heeft ontdekt dat dat pijn doet als je niet uit kijkt. Hij neemt in de bocht de liever de kant van de kerstboom dan de stoel.

Maar het kerstgevoel is ook een sociaal gevoel.
Heerlijk met de hele familie rond de plastic neppert.
En dan heerlijk tegen die chagerijnige jambek van je brrroerrrtje (denk aan de rr) en zijn muts (en dan bedoel ik niet het hoofddeksel) aan kijken.
Ik snap wel dat hele familie-vetes worden uitgevochten met kerst. Men moet onder het motto: ‘kerst is een tijd van samen zijn’ verplicht met elkaar opschieten. Ja, dat gaat natuurlijk niet altijd even goed, want over het weer ben je zo uitgepraat.
‘Het is weer geen witte kerst’
‘Nee inderdaad’
Typisch kerstgevoel.

Eigenlijk ben ik blij dat het dit jaar weer voorbij is en dat kerst maar eens per jaar is. Ik heb weer een heel jaar om bij te komen van dat heerlijke kerstgevoel.



detailweergave, 0 reactie(s)