Sleutelwoord "overgewicht"
De volgende teksten bevatten het gevraagde sleutelwoord
.jpg)
bron:www.opel-forum.nl Ik heb een hekel aan dikke mensen. En dan bedoel niet het occasioneel buikje of het halve rolletje vet dat over een iets de strakke spijkerbroek hangt, of die zwangere vrouw die ik op straat passeer (dat laatste vind ik zelfs licht erotiserend), maar heb het over echt dikke, vette mensen. Ik vind het lelijk, afschuwelijk, smerig zelfs.
Waar de fobie vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien wel omdat ik een (dans)trainster had die regelmatig een buik-check deed om te peilen of ik niet teveel was aangekomen.
Maarja, inmiddels heb ik mijn dansschoenen aan de wilgen gehangen, blijft de buik-check uit en begint mijn buikje toch wel te groeien.
Ik probeer krampachtig mijn vader niet achterna te gaan: ik loop en fiets me mottig, minstens 1 uur per dag (als het er geen 2 of soms 3 zijn).
Voor de sportschool heb ik onvoldoende discipline.
Gelukkig is snoep en bier niet aan mij besteed, chocola en koekjes daarentegen wel degelijk. Maar ik mag het niet van mezelf, en haal het daarom niet eens meer in huis. ‘In-huis’ is bij mij equivalent aan ‘op’. De koekjes schappen in de Albert Heijn mijdt ik alsof ze besmet zijn met een dodelijke ziekte (en dat is obesitas indirect ook).
De chocoladeletters en pepernoten van sinterklaas gooi ik veiligheidshalve op 6 december in de vuilnisbak, want deze halen het einde van de week anders niet.
Ook heb ik in geen jaren meer zo’n in-olie-verzopen-vetspons gehad. Dat is in mijn woordenboek een BIG-DEAL, want een oliebol staat nog boven koekjes, chocoladetruffels en Bonbon-bloc op mijn lijst van meest goddelijke versnaperingen.
Ik vreet van die smerige smakeloze cornflakes, omdat er weinig calorieën in zitten en eet op brood uitsluitend sandwich spread, Philadelphia en gestampte muizen.
Gelukkig ben ik niet dik, maar heb inmiddels wel een hekel aan mijn expanderende buik(je) gekregen.
Ik kan op het strand jaloers kijken naar van mannen die met hun strakke blokjes-buiken lopen te paraderen.
Ik voel me dan net zo’n klein kind die jammert : “Dat wil ik ohohohohohooook”
Ik zal op het strand mijn t-shirt dan ook niet uittrekken.
De strijd tegen mijn buikje ben ik langzaam aan het verliezen.
De tijden dat ik met een strakke tanktop over straat kon, zijn voorbij en ik heb sterk het vermoeden nu dat ik tegen de 30 loop/fiets dat het alleen maar erger gaat worden.
Misschien moet ik toch gaan roken, sterf ik tenminste niet aan obesitas.
detailweergave, 0 reactie(s)
Buikje
22-08-2010 - Columns
bron:www.opel-forum.nl
Waar de fobie vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien wel omdat ik een (dans)trainster had die regelmatig een buik-check deed om te peilen of ik niet teveel was aangekomen.
Maarja, inmiddels heb ik mijn dansschoenen aan de wilgen gehangen, blijft de buik-check uit en begint mijn buikje toch wel te groeien.
Ik probeer krampachtig mijn vader niet achterna te gaan: ik loop en fiets me mottig, minstens 1 uur per dag (als het er geen 2 of soms 3 zijn).
Voor de sportschool heb ik onvoldoende discipline.
Gelukkig is snoep en bier niet aan mij besteed, chocola en koekjes daarentegen wel degelijk. Maar ik mag het niet van mezelf, en haal het daarom niet eens meer in huis. ‘In-huis’ is bij mij equivalent aan ‘op’. De koekjes schappen in de Albert Heijn mijdt ik alsof ze besmet zijn met een dodelijke ziekte (en dat is obesitas indirect ook).
De chocoladeletters en pepernoten van sinterklaas gooi ik veiligheidshalve op 6 december in de vuilnisbak, want deze halen het einde van de week anders niet.
Ook heb ik in geen jaren meer zo’n in-olie-verzopen-vetspons gehad. Dat is in mijn woordenboek een BIG-DEAL, want een oliebol staat nog boven koekjes, chocoladetruffels en Bonbon-bloc op mijn lijst van meest goddelijke versnaperingen.
Ik vreet van die smerige smakeloze cornflakes, omdat er weinig calorieën in zitten en eet op brood uitsluitend sandwich spread, Philadelphia en gestampte muizen.
Gelukkig ben ik niet dik, maar heb inmiddels wel een hekel aan mijn expanderende buik(je) gekregen.
Ik kan op het strand jaloers kijken naar van mannen die met hun strakke blokjes-buiken lopen te paraderen.
Ik voel me dan net zo’n klein kind die jammert : “Dat wil ik ohohohohohooook”
Ik zal op het strand mijn t-shirt dan ook niet uittrekken.
De strijd tegen mijn buikje ben ik langzaam aan het verliezen.
De tijden dat ik met een strakke tanktop over straat kon, zijn voorbij en ik heb sterk het vermoeden nu dat ik tegen de 30 loop/fiets dat het alleen maar erger gaat worden.
Misschien moet ik toch gaan roken, sterf ik tenminste niet aan obesitas.
Tags: albert heijn, blokjes buik, buik, chocola, cornflakes, dik, gewicht, koekjes, obesitas, oliebol, oliebollen, overgewicht, sinterklaas, sportschool
detailweergave, 0 reactie(s)