Sleutelwoord "meisje"
De volgende teksten bevatten het gevraagde sleutelwoord
Kerstwens, tekst en voiceover
Voor de duidelijkheid: ik heb de montage niet gedaan! DE ACHTERGRONDMUZIEK STAAT NAMELIJK EEN BEETJE HARD.
Mocht je de voice-over (net zoals ik) niet kunnen verstaan, hieronder de tekst:
Er was eens ... een meisje heel lang geleden,
was arm, en had alleen lompen om zich in te kleden.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, intelligente, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.
Op straat stond ze daar en zag ze door het raam
Liefde, Warmte en gezelligheid, heel aangenaam
Een ander helpen doen we graag dit jaar
Alles in het teken van: Kerst voor Elkaar
19 tot en met 26 december op radio en TV
Kijk en luister, en beleef het mee
detailweergave, 0 reactie(s)
.JPG)
Er was eens ... een meisje in Heeeeeel lang lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Ze had niet genoeg geld om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vader had kinderbijSLAG verkeerd geïnterpreteerd
Vandaar dat hij zijn dochter regelmatig op de bek peert
Ze loopt nu ook ietwat raar met haar linker been
Vader onteigende haar reeds eerder van haar grote teen
Een kneuzing, hier een schaafwond, daar een oog blauw
Als het maar pijn deed, Vader keek niet zo nauw
Alle hoeken van het huis had ze inmiddels wel gezien
En bloeden deed ze uitgebreid, wel voor een man of tien
Soms spatte het bloed zelfs tegen de ruiten,
De vlekken waren alleen binnen te zien, niet van buiten
Als vader goed sloeg, zat het zelfs tegen het plafond
Dan droop het langzaam naar beneden, zo op het balkon
Omdat vader mishandeling tot kunst had verheven
Is er van het meisje weinig overgebleven
Helaas heeft ze het einde van dit sprookje niet gehaald
Kan mij niet schelen, ik wordt er toch niet voor betaald
Vader bleef alleen over, egoïstisch, haatvol en nukkig
Maar het belangrijkste is, hij leefde nog lang en gelukkig
detailweergave, 0 reactie(s)
.JPG)
Er was eens ... een meisje in Den Bosch nog niet zo lang geleden,
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets. [BEELD: westwal]
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer. [BEELD: dennis geeft geld]
Maar niet genoeg na aftrek van de BTW,
Niet genoeg, zelfs niet voor een heel klein diner.
Niet genoeg om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vol verdriet dat niemand haar zwavelstokjes wilde kopen,
is ze uiteindelijk over de Markt naar de Vughterstraat gelopen.
Eenmaal bij “achter de blauwe engel” aangekomen, [BEELD: in straatje]
Voelde ze door de kou geen bloed meer door haar handen stromen.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 1]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 2]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 3]
Uiteindelijk stak ze het laatste stokje in de brand,
En zag haar oma met een uitgestoken hand.
Ze stapte in een wolk, gewoon midden op straat,
en werd meegenomen naar de plek waar kou niet bestaat.
De volgende dag lag daar een meisje op de grond,
met afgebrande stokjes en een glimlach om haar mond.
Wat kunnen leren van dergelijke droevige verhalen ?
Schrijf ik goed businessplan, anders komen ze je halen!
detailweergave, 0 reactie(s)
.jpg)
Het is zomer, het is mooi weer.
Het is het mooiste weer wat er bestaat.
De mooiste tijd van het jaar, en ook de leukste tijd van het jaar.
Dit laatste zal ik even uitleggen.
Ik weet niet waar ze vandaan komen, maar ze zijn er opeens, alsof ze de hele winter in een donker holletje hebben geleefd en dit HET teken is om de mooie geschoren beentjes uit dat hoekje van de bovenste plank van die ene hoge kast (waar je eigenlijk nooit komt) vandaan te halen waar ze al die tijd hebben liggen verstoffen en nu aan dat mooie lijfje te schroeven te schroeven om vervolgens door de stad te paraderen met al het moois dat je in huis hebt.
Voor mij is dit ook de tijd van het jaar van chronische nekpijn.
Dit omdat ik iedere keer MOET omdraaien op straat om te ontdekken of de achterkant van de passerende berokte dame in kwestie net zo aantrekkelijk is als de voorkant.
Uiteraard wordt aan de passante een passende puntenwaardering toegekend die ik zorgvuldig bij houd aan de binnenkant van mijn keukenkast om na verloop van tijd statistisch te kunnen bepalen op welke dag ik het meeste kans maak om met een mooie vrouw thuis te komen.
Maar het is ook de tijd van de plakzak en de zweetreet.
Mannen hebben vanwege hun externe genitaliën nou eenmaal last van het feit dat de boel aan de oostkant of westkant (of allebei de windrichtingen) vast plakt door de warmte, kortom: last van plakballen.
Dat is vervelend, maar de heren industriële grootmachten zouden de heren industriële grootmachten niet zijn als ze daar niet iets op gevonden hadden: de string! (bij deze erg jaloers op de dames)
De ballenknijper zorgt voor scheiding tussen been en bal (anti plakzak) en de veter voor absorptie van het klamme naad vocht. (het is eigenlijk een soort grown-up mini sweat pamper).
Het is ook het weer van de lalcoholtrapper.
Mijn ultra hypermoderne hippe moeder die niet weet wie P(r)amela Andersom is, dezelfde moeder die mij iedere keer vraagt: “hoe ging emailen ook al weer”, zegt ineens uit het niets een beetje tussen neus en lippen door “daar rijdt een bierfiets”.
Ik dacht eerst dat ik het niet goed verstaan had.
“Een wat ?”
“Een bierfiets!”
Huh ? What the fuck ? Pardon? Wat lul jij nu stroef ?
Mijn moeder die de Titanic nooit gezien heeft (ik bedoel de film van die boot die dacht dat ie duikboot was… met die met gozer van die Cabrio en chickie WinSlet) weet wat een bierfiets is.
Ik dacht eerst even dat ze er een beetje naast (of ‘langsheen’ zoals ze in Brabant zeggen) begon te praten, totdat ik zuchtend en steunend een paar studenten (waarbij kreten uit de oertijd niet geschuwd worden) onder een groen parasolletje ijverig trappend op een drukke zaterdagmiddag in de binnenstad door een eenrichtingsstraat tegen het verkeer in zag fietsen.
Ik vind het een zeer beschamende vertoning.
Ik verbaas me dan ook direct over het feit dat een stelletje pre-midlife crisises het blijkbaar nodig heeft om met een pilsje achter de kiezen luid lallend door de binnenstad te laveren, omdat ze anders schijnbaar te weinig voldoening in hun leven kunnen vinden.
Ik vind het triest dat sommige mensen een alcohol nodig hebben om zichzelf durven te zijn.
Dan is er toch in je leven iets goed mis gegaan ?
Als je het nodig hebt om jezelf zo te laten gaan, prima, maar val een ander er niet mee lastig.
Het geurt op dit moment ook zo lekker naar zomer: bloemen en planten in bloei (hatsjoe).
Er dwarrelt weer vanalles door de lucht (koeien, stukken oude fietsband) en ik bedank bij deze moeder natuur voor de hooikoorts.
De zomer is eigenlijk ook afzien ook!
detailweergave, 0 reactie(s)
.)
Er wordt onder vrouwen vaak gekscherend gezegd dat mannen net kleine kinderen zijn. Ik denk dat dat in een essentie ook wel waar is.
In ieder geval wel als ik naar mezelf kijk, maar volgens mij geldt dat voor elke volwassen man dat deze eigenlijk graag weer dat kleine jongetje wil zijn.
Als klein jongetje was het leven zo fijn en onbezorgd. Je kon dagenlang zonder verplichten/werk/geld spelen met je modeltreintjes en je lego.
Maar de tijd verstrijkt en de lego is ingewisseld voor een overvolle agenda en de treintjes in de puberteit voor blootposters van rondborstige dames. Een paar jaar later worden de posters ingeruild voor echte exemplaren van vlees en bloed die je (net zoals de posters) eens in de zoveel tijd verwisselt.
Je baan van kleuter verworden tot professioneel kleuterbegeleider: je loopt voortdurend achter klanten aan: ‘dat mag niet’, ‘je hebt je contract nog niet ondertekend’, ‘betaal je rekening anders vertel ik het aan het incassobureau’, ‘ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld’.
Toch blijven kleine jongensdromen en jongensdriften intact, diep weggestopt maar altijd paraat.
Het zijn net luchtbellen die zich als een natuurkundig verschijnsel altijd een weg moeten banen door het water naar het wateroppervlak.
Laat ik als voorbeeld nemen: als ik een klimrek zie in de dierentuin.
Ik zou niets liever willen dan er aan hangen, door gangen kruipen en in bomen klimmen.
Maar het kan niet, ik ben volwassen, dat mag niet, het hoort niet.
Op het moment dat ik modeltreinen zie kan ik mezelf bijna niet bedwingen om met een stuk rails, een trafo,een nieuwe locomotief (en 1000,- lichter) de winkel uit te lopen om op zondag een nieuw ingenieus parcours te ontwerpen en te bouwen!
Als ik een stuk lego zie, kan ik mezelf niet bedwingen: ik wil er mee spelen: huisjes bouwen, straten, machines.
Ik moet ook tot mijn spijt bekennen dat de leukste attractie van Berlijn niet de Brandenburger Tor of de Fernsehturm was, maar toch wel Legoland.
Zoals ik al zei: je kleine-jongens-oerdriften zijn nog steeds intact, je kunt nog steeds kwaad worden als iemand je speelgoed af pakt. Je kunt er maanden na dato nog steeds pissig over zijn.
Het gaat dan niet om een Legosteen, maar om de verwezenlijking van vlees en bloed van jouw rondborstige-dames-fantasie.
Ik denk dat de man ook verlangt naar simpelheid uit zijn jeugd (ik wel tenminste).
Als iemand niet mocht als kleine jongen zijnde, speelde je er niet mee; zo simpel was het.
Als man ligt het genuanceerder en moet je degene tactisch proberen te ontwijken.
Als je oud bent, wil je jong zijn en als je jong bent, wil je oud zijn.
En als je 18 bent, denk je dat je volwassen bent en dat je alles weet.
Naarmate ik ouder wordt merk ik dat ik steeds meer weet/snap en vanuit deze kennis besef dat ik eigenlijk van de wereld steeds minder weet en snap.
Mannen zijn net kleine kinderen. Ik denk dat het waar is.
Het is een kleine jongen met een flinke laag volwassenheid, tactiek en communicatie overschilderd.
Ik hoop dat ik nog lang kind zal blijven…
detailweergave, 0 reactie(s)
Meisje met zwavelstokjes
20-12-2011 - BoschtionKerstwens, tekst en voiceover
Voor de duidelijkheid: ik heb de montage niet gedaan! DE ACHTERGRONDMUZIEK STAAT NAMELIJK EEN BEETJE HARD.
Mocht je de voice-over (net zoals ik) niet kunnen verstaan, hieronder de tekst:
Er was eens ... een meisje heel lang geleden,
was arm, en had alleen lompen om zich in te kleden.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, intelligente, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.
Op straat stond ze daar en zag ze door het raam
Liefde, Warmte en gezelligheid, heel aangenaam
Een ander helpen doen we graag dit jaar
Alles in het teken van: Kerst voor Elkaar
19 tot en met 26 december op radio en TV
Kijk en luister, en beleef het mee
detailweergave, 0 reactie(s)
Het meisje met het alternatieve einde
11-11-2011 - Versjes
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets.
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Ze had niet genoeg geld om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vader had kinderbijSLAG verkeerd geïnterpreteerd
Vandaar dat hij zijn dochter regelmatig op de bek peert
Ze loopt nu ook ietwat raar met haar linker been
Vader onteigende haar reeds eerder van haar grote teen
Een kneuzing, hier een schaafwond, daar een oog blauw
Als het maar pijn deed, Vader keek niet zo nauw
Alle hoeken van het huis had ze inmiddels wel gezien
En bloeden deed ze uitgebreid, wel voor een man of tien
Soms spatte het bloed zelfs tegen de ruiten,
De vlekken waren alleen binnen te zien, niet van buiten
Als vader goed sloeg, zat het zelfs tegen het plafond
Dan droop het langzaam naar beneden, zo op het balkon
Omdat vader mishandeling tot kunst had verheven
Is er van het meisje weinig overgebleven
Helaas heeft ze het einde van dit sprookje niet gehaald
Kan mij niet schelen, ik wordt er toch niet voor betaald
Vader bleef alleen over, egoïstisch, haatvol en nukkig
Maar het belangrijkste is, hij leefde nog lang en gelukkig
detailweergave, 0 reactie(s)
Meisje met de zwavelstokjes
10-11-2011 - Versjes
ze was arm en had alleen wat lompen om zich in te kleden.
Ze was ZO arm, had werkelijk HElemaal niets,
geen iphone, xbox en geen stoere mountainbike-fiets. [BEELD: westwal]
Een barre avond in december, een verschrikkelijke kou,
haar handen waren verkleumd en zagen blauw.
Van haar vader, die altijd gemeen tegen haar was,
moest ze zwavelstokjes verkopen in haar oude versleten jas.
Maar dit businessplan was slecht doordacht,
want haar stokjes hebben niets opgebracht.
Tegenwoordig heeft niemand zwavelstokjes nodig,
Met aanstekers zijn zwavelstokken overbodig.
Toch, af en toe gaf iemand geld, een enkele keer,
zoals deze enorm aardige, geweldige, knappe, lieve, mooie, goedgeklede, bescheiden, zachtaardige, compassievolle, charismatische .... en vriendelijke heer. [BEELD: dennis geeft geld]
Maar niet genoeg na aftrek van de BTW,
Niet genoeg, zelfs niet voor een heel klein diner.
Niet genoeg om huiswaarts te keren,
Dat zou vader haar met harde hand af LEREN.
Vol verdriet dat niemand haar zwavelstokjes wilde kopen,
is ze uiteindelijk over de Markt naar de Vughterstraat gelopen.
Eenmaal bij “achter de blauwe engel” aangekomen, [BEELD: in straatje]
Voelde ze door de kou geen bloed meer door haar handen stromen.
Ze stak een stokje aan om de kou te ontberen,
maar begon daarvan direct te hallucineren.
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 1]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 2]
[PROGRAMMERING AANKONDIGING ALS DROOM 3]
Uiteindelijk stak ze het laatste stokje in de brand,
En zag haar oma met een uitgestoken hand.
Ze stapte in een wolk, gewoon midden op straat,
en werd meegenomen naar de plek waar kou niet bestaat.
De volgende dag lag daar een meisje op de grond,
met afgebrande stokjes en een glimlach om haar mond.
Wat kunnen leren van dergelijke droevige verhalen ?
Schrijf ik goed businessplan, anders komen ze je halen!
detailweergave, 0 reactie(s)
Plakzak en zweetreet
19-08-2009 - Columns
Het is het mooiste weer wat er bestaat.
De mooiste tijd van het jaar, en ook de leukste tijd van het jaar.
Dit laatste zal ik even uitleggen.
Ik weet niet waar ze vandaan komen, maar ze zijn er opeens, alsof ze de hele winter in een donker holletje hebben geleefd en dit HET teken is om de mooie geschoren beentjes uit dat hoekje van de bovenste plank van die ene hoge kast (waar je eigenlijk nooit komt) vandaan te halen waar ze al die tijd hebben liggen verstoffen en nu aan dat mooie lijfje te schroeven te schroeven om vervolgens door de stad te paraderen met al het moois dat je in huis hebt.
Voor mij is dit ook de tijd van het jaar van chronische nekpijn.
Dit omdat ik iedere keer MOET omdraaien op straat om te ontdekken of de achterkant van de passerende berokte dame in kwestie net zo aantrekkelijk is als de voorkant.
Uiteraard wordt aan de passante een passende puntenwaardering toegekend die ik zorgvuldig bij houd aan de binnenkant van mijn keukenkast om na verloop van tijd statistisch te kunnen bepalen op welke dag ik het meeste kans maak om met een mooie vrouw thuis te komen.
Maar het is ook de tijd van de plakzak en de zweetreet.
Mannen hebben vanwege hun externe genitaliën nou eenmaal last van het feit dat de boel aan de oostkant of westkant (of allebei de windrichtingen) vast plakt door de warmte, kortom: last van plakballen.
Dat is vervelend, maar de heren industriële grootmachten zouden de heren industriële grootmachten niet zijn als ze daar niet iets op gevonden hadden: de string! (bij deze erg jaloers op de dames)
De ballenknijper zorgt voor scheiding tussen been en bal (anti plakzak) en de veter voor absorptie van het klamme naad vocht. (het is eigenlijk een soort grown-up mini sweat pamper).
Het is ook het weer van de lalcoholtrapper.
Mijn ultra hypermoderne hippe moeder die niet weet wie P(r)amela Andersom is, dezelfde moeder die mij iedere keer vraagt: “hoe ging emailen ook al weer”, zegt ineens uit het niets een beetje tussen neus en lippen door “daar rijdt een bierfiets”.
Ik dacht eerst dat ik het niet goed verstaan had.
“Een wat ?”
“Een bierfiets!”
Huh ? What the fuck ? Pardon? Wat lul jij nu stroef ?
Mijn moeder die de Titanic nooit gezien heeft (ik bedoel de film van die boot die dacht dat ie duikboot was… met die met gozer van die Cabrio en chickie WinSlet) weet wat een bierfiets is.
Ik dacht eerst even dat ze er een beetje naast (of ‘langsheen’ zoals ze in Brabant zeggen) begon te praten, totdat ik zuchtend en steunend een paar studenten (waarbij kreten uit de oertijd niet geschuwd worden) onder een groen parasolletje ijverig trappend op een drukke zaterdagmiddag in de binnenstad door een eenrichtingsstraat tegen het verkeer in zag fietsen.
Ik vind het een zeer beschamende vertoning.
Ik verbaas me dan ook direct over het feit dat een stelletje pre-midlife crisises het blijkbaar nodig heeft om met een pilsje achter de kiezen luid lallend door de binnenstad te laveren, omdat ze anders schijnbaar te weinig voldoening in hun leven kunnen vinden.
Ik vind het triest dat sommige mensen een alcohol nodig hebben om zichzelf durven te zijn.
Dan is er toch in je leven iets goed mis gegaan ?
Als je het nodig hebt om jezelf zo te laten gaan, prima, maar val een ander er niet mee lastig.
Het geurt op dit moment ook zo lekker naar zomer: bloemen en planten in bloei (hatsjoe).
Er dwarrelt weer vanalles door de lucht (koeien, stukken oude fietsband) en ik bedank bij deze moeder natuur voor de hooikoorts.
De zomer is eigenlijk ook afzien ook!
Tags: bierfiets, billen, dame, hooikoorts, jurk, kont, lalcoholtrapper, meisje, plakballen, plakzak, rok, string, vrouw, zweetreet
detailweergave, 0 reactie(s)
Mannen zijn net kinderen
09-02-2009 - Columns
In ieder geval wel als ik naar mezelf kijk, maar volgens mij geldt dat voor elke volwassen man dat deze eigenlijk graag weer dat kleine jongetje wil zijn.
Als klein jongetje was het leven zo fijn en onbezorgd. Je kon dagenlang zonder verplichten/werk/geld spelen met je modeltreintjes en je lego.
Maar de tijd verstrijkt en de lego is ingewisseld voor een overvolle agenda en de treintjes in de puberteit voor blootposters van rondborstige dames. Een paar jaar later worden de posters ingeruild voor echte exemplaren van vlees en bloed die je (net zoals de posters) eens in de zoveel tijd verwisselt.
Je baan van kleuter verworden tot professioneel kleuterbegeleider: je loopt voortdurend achter klanten aan: ‘dat mag niet’, ‘je hebt je contract nog niet ondertekend’, ‘betaal je rekening anders vertel ik het aan het incassobureau’, ‘ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld’.
Toch blijven kleine jongensdromen en jongensdriften intact, diep weggestopt maar altijd paraat.
Het zijn net luchtbellen die zich als een natuurkundig verschijnsel altijd een weg moeten banen door het water naar het wateroppervlak.
Laat ik als voorbeeld nemen: als ik een klimrek zie in de dierentuin.
Ik zou niets liever willen dan er aan hangen, door gangen kruipen en in bomen klimmen.
Maar het kan niet, ik ben volwassen, dat mag niet, het hoort niet.
Op het moment dat ik modeltreinen zie kan ik mezelf bijna niet bedwingen om met een stuk rails, een trafo,een nieuwe locomotief (en 1000,- lichter) de winkel uit te lopen om op zondag een nieuw ingenieus parcours te ontwerpen en te bouwen!
Als ik een stuk lego zie, kan ik mezelf niet bedwingen: ik wil er mee spelen: huisjes bouwen, straten, machines.
Ik moet ook tot mijn spijt bekennen dat de leukste attractie van Berlijn niet de Brandenburger Tor of de Fernsehturm was, maar toch wel Legoland.
Zoals ik al zei: je kleine-jongens-oerdriften zijn nog steeds intact, je kunt nog steeds kwaad worden als iemand je speelgoed af pakt. Je kunt er maanden na dato nog steeds pissig over zijn.
Het gaat dan niet om een Legosteen, maar om de verwezenlijking van vlees en bloed van jouw rondborstige-dames-fantasie.
Ik denk dat de man ook verlangt naar simpelheid uit zijn jeugd (ik wel tenminste).
Als iemand niet mocht als kleine jongen zijnde, speelde je er niet mee; zo simpel was het.
Als man ligt het genuanceerder en moet je degene tactisch proberen te ontwijken.
Als je oud bent, wil je jong zijn en als je jong bent, wil je oud zijn.
En als je 18 bent, denk je dat je volwassen bent en dat je alles weet.
Naarmate ik ouder wordt merk ik dat ik steeds meer weet/snap en vanuit deze kennis besef dat ik eigenlijk van de wereld steeds minder weet en snap.
Mannen zijn net kleine kinderen. Ik denk dat het waar is.
Het is een kleine jongen met een flinke laag volwassenheid, tactiek en communicatie overschilderd.
Ik hoop dat ik nog lang kind zal blijven…
Tags: agenda, bloot, borsten, god, jong, jongen, jongensdroom, kind, kleur, klikrek, lego, legoland, legosteen, leven, man, mannen, meisje, modeltrein, ns, oud, poster, puber, puberteit, rails, rondborstig, sekse, trein, vrouw, vrouwen
detailweergave, 0 reactie(s)