De dikke kont discussie

17-11-2011 - Columns

Het gebeurde me gisteren weer: “Heb je al een vriendin ?”.
Ik weet zo langzamerhand niet meer wat ik erop moet zeggen en wordt moe om het steeds weer uit te leggen. Na een “nee” verwacht iedereen een verklaring.
Er is in deze maatschappij een cultuurtje ontstaan waarin je een relatie moet hebben, anders ben je niet gelukkig of je bent homo.
Nu kun je in mijn opinie ook een gelukkige homo zijn, maar toch is de homohobby niet aan mij besteed.
Ook ben ik gelukkiger dan ooit, maar dat is weinig mensen aan het verstand te praten.

Ik heb alle vrijheden en hoef niemand wat te verantwoorden. Ik hoef niemand te laten weten waar ik ben en hoef niet te bellen dat ik vanavond niet mee eet.
Ik kan alles zeggen, onbeperkt vloeken, verjaardagen skippen en kan omgaan met wie ik wil. Ik hoef niet verplicht op tweede kerstdag mijn schoonouders gezelschap te houden, terwijl ik eigenlijk denk: had ik maar thuis gezeten met de 3 B’s (Bank, Boek en Borrel).

Ik zal niet ontkennen dat ik het ook aspecten van een relatie mis. Het meeste mis ik de intimiteit, dat iemand naast ligt in bed als je wakker wordt, of gewoon altijd iemand om mee te praten.

Vorige week belandde ik nietsvermoedend in een dikke-kont discussie.
Een dikke-kont discussie is een discussie waar je als man als drijfzand inzakt.
Hetgeen je als man zegt wordt op een verkeerde manier uitgelegd, de onderbouwing van je uitleg verkeerd uitgelegd, en de onderbouwing daarvan weer verkeerd.
Na het knipperen met je ogen ben je 4 keer 90 graden gedraaid en spreek je jezelf tegen. Een discussie die meestal het onderwerp ‘dikke kont’ heeft. Deze discussie begint met de vraag “Heb ik een dikke kont ?”, en eindigt op ‘magische’ wijze altijd met de conclusie dat je haar kont te dik vindt.
De vrouw laat met deze techniek de man zeggen wat hij helemaal niet vindt, om zich er vervolgens gekwetst over te voelen.
Voor mij is dit equivalent aan: “vrouw ziet een punaise liggen, gaat er met blote voeten in staan, en geeft man de schuld dat het pijn doet”.
Het meest bizarre vind ik dan nog dat wanneer je als man kwaad wordt over de gehanteerde dikke-kont techniek, vraagt de vrouw bloedserieus: “waarom wordt je nou kwaad ?”.
Een man zegt wat hij bedoelt, niet wat de vrouw denkt dat hij er mogelijk mee kan bedoelen.

Voor wie het nog niet helemaal snapt, doet een grote hamburgertent (die zelf overigens dikke konten veroorzaakt) in 30 seconden even uit de doeken hoe zo’n discussie verloopt: youtube filmpje

De dikke-kont discussie kan ik missen als kiespijn en het stemt me blij dat er aan mijn vrijgezellenkont geen polonaise (of punaise) is.
De dikke-kont techniek is de grootste anti-reklame voor het vrouwelijk ras.
Gelukkig zijn niet alle vrouwen zo, en zijn er mannen die het slikken, anders zou menselijk ras wel eens met uitsterven bedreigd kunnen worden.

Ik ben gelukkig met wie ik ben en hoe ik ben alleen. Ik heb daar een ander niet voor nodig.
En komt er toch onverwachts een lover om de hoek zetten, is ze een extraatje voor mijn leven en niet een ontbrekend deel om gelukkig kan zijn.





detailweergave, 0 reactie(s)

Buikje

22-08-2010 - Columns

Ik heb een hekel aan dikke mensen. En dan bedoel niet het occasioneel buikje of het halve rolletje vet dat over een iets de strakke spijkerbroek hangt, of die zwangere vrouw die ik op straat passeer (dat laatste vind ik zelfs licht erotiserend), maar heb het over echt dikke, vette mensen. Ik vind het lelijk, afschuwelijk, smerig zelfs.
Waar de fobie vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien wel omdat ik een (dans)trainster had die regelmatig een buik-check deed om te peilen of ik niet teveel was aangekomen.

Maarja, inmiddels heb ik mijn dansschoenen aan de wilgen gehangen, blijft de buik-check uit en begint mijn buikje toch wel te groeien.
Ik probeer krampachtig mijn vader niet achterna te gaan: ik loop en fiets me mottig, minstens 1 uur per dag (als het er geen 2 of soms 3 zijn).
Voor de sportschool heb ik onvoldoende discipline.

Gelukkig is snoep en bier niet aan mij besteed, chocola en koekjes daarentegen wel degelijk. Maar ik mag het niet van mezelf, en haal het daarom niet eens meer in huis. ‘In-huis’ is bij mij equivalent aan ‘op’. De koekjes schappen in de Albert Heijn mijdt ik alsof ze besmet zijn met een dodelijke ziekte (en dat is obesitas indirect ook).
De chocoladeletters en pepernoten van sinterklaas gooi ik veiligheidshalve op 6 december in de vuilnisbak, want deze halen het einde van de week anders niet.
Ook heb ik in geen jaren meer zo’n in-olie-verzopen-vetspons gehad. Dat is in mijn woordenboek een BIG-DEAL, want een oliebol staat nog boven koekjes, chocoladetruffels en Bonbon-bloc op mijn lijst van meest goddelijke versnaperingen.
Ik vreet van die smerige smakeloze cornflakes, omdat er weinig calorieën in zitten en eet op brood uitsluitend sandwich spread, Philadelphia en gestampte muizen.

Gelukkig ben ik niet dik, maar heb inmiddels wel een hekel aan mijn expanderende buik(je) gekregen.
Ik kan op het strand jaloers kijken naar van mannen die met hun strakke blokjes-buiken lopen te paraderen.
Ik voel me dan net zo’n klein kind die jammert : “Dat wil ik ohohohohohooook”
Ik zal op het strand mijn t-shirt dan ook niet uittrekken.

De strijd tegen mijn buikje ben ik langzaam aan het verliezen.
De tijden dat ik met een strakke tanktop over straat kon, zijn voorbij en ik heb sterk het vermoeden nu dat ik tegen de 30 loop/fiets dat het alleen maar erger gaat worden.
Misschien moet ik toch gaan roken, sterf ik tenminste niet aan obesitas.




detailweergave, 0 reactie(s)

Het mysterie van het verbond van tieten en tampons

12-03-2009 - Columns

In mijn optiek is het een van de grootste mysteries die er sinds mensenheugenis bestaat.
Ik zou eigenlijk heel graag willen weten :
Wat doen vrouwen op het toilet ?

In films willen ze ons mannen doen geloven dat er behalve geplast ook driftig bijgekleurd een bijgekletst wordt, maar is dat wel werkelijk zo ?
Volgens de film-theorie: ze zeggen te gaan plassen, terwijl ze dus in werkelijkheid hun neus gaan poederen, maar ze blijven ondertussen wel lang genoeg weg om de soep koud te laten worden.
Een nieuwe laag verf, alles opnieuw inkleuren (uiteraard netjes binnen de lijntjes, die gezet worden aan de hand van stipjes met nummertjes ???) schijnt uren te moeten kosten.

“Gaan plassen” is voor mannen niets anders dan …. gaan plassen, terwijl het in het vrouws een hele andere betekenis heeft.
Gaan plassen is in het vrouwen-vocabulaire naar verluid een sociale aangelegenheid. Je hebt er schijnbaar medeplassers bij nodig, anders lukt het blijkbaar niet.
“Gaan plassen” is in het mannen-woordenboek not-done om met z`n tweeën te gaan doen.
Er worden bij mannen hele andere dingen bij gedacht, terwijl “gaan plassen” met z`n tweeen bij vrouwen de normaalste zaak van de wereld is.

Persoonlijk vind ik een toiletbezoek niet spannend, maar dames doen ons mannen geloven dat ze er uren voor in de rij staan om een plekje te bemachtigen op de felbegeerde witte glazuurzetel.
Dat betekent dat er meer aan de hand moet zijn dan alleen maar “gaan plassen”.
Mijn complot theorie : het toilet moet een soort belevenis-kamer zijn.
Is het de plek waar ze geheime spionage gegevens uitwisselen en vergaderen met soortgenoten over de samenzwering tegen mannen ?
Is het een geheim pact van het verbond van tieten en tampons?
Is het de plek waar ze ongestoord collectief hun masker af kunnen leggen om hun gruwelijke gelaat te onthullen zoals in De Heksen van Roald Dahl ?
Of richten ze wilde dieren af ? (Slangen bezweren ???)
Misschien geesten oproepen ?
Of satans verering ?
Of nou juist duivelsuitdrijving ?
Ik weet het niet, vertel het me !
Wat is er zo geheim dat het alleen op het toilet kan plaatsvinden ?
Ik zou dan ook graag als vrouw verkleed de vrouwelijke toiletgang willen bestuderen en eindelijk dit mysterie ontrafelen.


Rode draad van het verhaal :
Mannen doen wat ze zeggen, en zeggen waar het op staat.
Vrouwen verbinden hele andere betekenissen aan woorden, dan waar ze voor staan
Dus als een man zegt dat ze vrouwen niet dik vinden, menen ze dat (persoonlijke frustratie), en voor de mannen: trap niet in de vind-je-me-dik discussie.... (levenservaring)


detailweergave, 0 reactie(s)