Ingredienten voor succesvolle tv serie

05-07-2011 - Easter eggs

Men neme:

• 1 blik lekkere (ultra magere) wijven, die zo mooi zijn dat je met een minderwaardigheidscomplex voor de TV hangt (en je afvraagt waarom je eigenlijk niet naar de sportschool bent geweest)
• 1 roodharige acteur die met z`n pistool loopt te zwaaien alsof hij bij Albert Heijn boodschappen loopt te doen; af en toe schiet hij iemand neer, maar geen papierwinkel of iemand van interne zaken die vragen stelt.
• 3 beloftes die bovengenoemde acteur aan iedereen doet EN OOK ALTIJD WAAR KAN MAKEN
• minstens 3 gevatte opmerkingen of woordspelingen, waarvan de eerste binnen 5 minuten na het begin wordt geplaatst, alvorens de leader wordt gestart.
• 1 soundengineer die matrix printer geluiden onder inkjet printers plakt
• 1 video editor die alles zo straktrekt dat Vanessa er jaloers op wordt
• 1 music score-verzinner die er een hip muziekje onder plakt, liefst met een stoere beat
• 1 tekstschrijver die zoveel mogelijk (vergezochte) verhaaltjes verzint die allemaal op elkaar lijken
• 10 computers die altijd werken met software die zo mooi is, dat menig windows gebruiker groen van jaloezie aanloopt (wij mac gebruikers hebben hier overigens totaal geen last van)
• Een colorgrader die zo kleuren oppompt en bijsmeert dat je zonder lasmasker nauwelijks kan kijken. Met een beetje fantasie heeft het wel iets weg van een uitgerangeerde hoer die zonder 24 lagen plamuur niet om aan te zien is.
• 1 stoere zonnebril voor eerder genoemde roodharige acteur
• 20 shots van zonsop -en ondergangen
• 20 shots van azuurblauwe zee, liefst met bikinibabes of varende boten
• 5 coole 3D animaties voor kijkers met weinig fantasie of inlevingsvermogen
• 1 superdesign politiebureau
• 4 verdachten in de meest prachtige huizen
• minstens 5 bewijsstukken (een haar, afdruk, stofje)
• 1 dader die altijd bekent

Roer deze ingrediënten zorgvuldig door elkaar en maak plaats voor 68 reclame onderbrekingen.
Geef de show een naam met drie letters en dien het geheel op in porties van 42 a 43 minuten, en smullen maar!
Succes gegarandeerd, je kunt minstens 10 jaar vooruit




detailweergave, 0 reactie(s)

Weekoverzicht week 21

27-05-2011 - Weekoverzicht Nieuws

Presentator, grotendeels alle teksten, camera van alle beelditems en natuurlijk de voice-overs
Er zit geen sneer in naar de NS hoor, nee echt niet (WEL), nee echt niet (WEL), nee helemaal niet (WEL)



detailweergave, 0 reactie(s)

Buikje

22-08-2010 - Columns

Ik heb een hekel aan dikke mensen. En dan bedoel niet het occasioneel buikje of het halve rolletje vet dat over een iets de strakke spijkerbroek hangt, of die zwangere vrouw die ik op straat passeer (dat laatste vind ik zelfs licht erotiserend), maar heb het over echt dikke, vette mensen. Ik vind het lelijk, afschuwelijk, smerig zelfs.
Waar de fobie vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien wel omdat ik een (dans)trainster had die regelmatig een buik-check deed om te peilen of ik niet teveel was aangekomen.

Maarja, inmiddels heb ik mijn dansschoenen aan de wilgen gehangen, blijft de buik-check uit en begint mijn buikje toch wel te groeien.
Ik probeer krampachtig mijn vader niet achterna te gaan: ik loop en fiets me mottig, minstens 1 uur per dag (als het er geen 2 of soms 3 zijn).
Voor de sportschool heb ik onvoldoende discipline.

Gelukkig is snoep en bier niet aan mij besteed, chocola en koekjes daarentegen wel degelijk. Maar ik mag het niet van mezelf, en haal het daarom niet eens meer in huis. ‘In-huis’ is bij mij equivalent aan ‘op’. De koekjes schappen in de Albert Heijn mijdt ik alsof ze besmet zijn met een dodelijke ziekte (en dat is obesitas indirect ook).
De chocoladeletters en pepernoten van sinterklaas gooi ik veiligheidshalve op 6 december in de vuilnisbak, want deze halen het einde van de week anders niet.
Ook heb ik in geen jaren meer zo’n in-olie-verzopen-vetspons gehad. Dat is in mijn woordenboek een BIG-DEAL, want een oliebol staat nog boven koekjes, chocoladetruffels en Bonbon-bloc op mijn lijst van meest goddelijke versnaperingen.
Ik vreet van die smerige smakeloze cornflakes, omdat er weinig calorieën in zitten en eet op brood uitsluitend sandwich spread, Philadelphia en gestampte muizen.

Gelukkig ben ik niet dik, maar heb inmiddels wel een hekel aan mijn expanderende buik(je) gekregen.
Ik kan op het strand jaloers kijken naar van mannen die met hun strakke blokjes-buiken lopen te paraderen.
Ik voel me dan net zo’n klein kind die jammert : “Dat wil ik ohohohohohooook”
Ik zal op het strand mijn t-shirt dan ook niet uittrekken.

De strijd tegen mijn buikje ben ik langzaam aan het verliezen.
De tijden dat ik met een strakke tanktop over straat kon, zijn voorbij en ik heb sterk het vermoeden nu dat ik tegen de 30 loop/fiets dat het alleen maar erger gaat worden.
Misschien moet ik toch gaan roken, sterf ik tenminste niet aan obesitas.




detailweergave, 0 reactie(s)

De no-nonsense computer winkel

01-04-2010 - Columns

De combinatie van Albert Heijn aanmaaklimonade en een Toshiba notebook is geen langdurige relatie beschoren.
Integendeel: kort zelfs.
Binnen 2 seconden na het per-ongeluk-overgieten van mijn notebook ging het scherm op zwart en bleef zwart.
Ik heb geprobeerd met mijn ‘deskundige’ blik een autopsie uit te voeren door het apparaat uit elkaar te halen, maar dit was tevergeefse interessant doenerij: het scherm bleef zwart.
Een functie als stagiare bij dokter Frankenstein zou niet aan mij besteed zijn.

Onder een dikke laag stof trok ik het oude trouwe broertje (van mijn eerder genoemde jongere Toshiba metgezel) uit de kast vandaan.
Het apparaat is dermate verjaard dat WiFi (=draadloos netwerk) niet geïntegreerd is, waardoor internetten-vanaf-de-bank en internetten-uit-bed zonder touwtje springen niet mogelijk was.
Na drie struikelpartijen (omdat ik toch per-se moest internetten vanaf de bank) heb ik toch maar de computerboer op de hoek verblijdt met een bezoekje.

Wanneer ik met een USB WiFi kaart in mijn handen sta, komt er een verkoper naar me toe gelopen.
ik: "ik wil een WiFi oplossing die werkt onder Windows XP zonder geïnstalleerde Service Packs, want het is een oud notebook, daar draait geen Service Pack 2 op"
verkoper: "We hebben USB sticks voor draadloos internet"
ik:"Dat klopt, die heb ik ook in mijn handen. Mijn vraag is: draait het onder Service Pack 2?"
verkoper:"weet ik niet, maar anders moet u Service Pack 2 installeren"
ik:"ik zeg net, het is een oude laptop, daar draait geen Service Pack 2 op"
verkoper:"oh dan weet ik het ook niet"
ik: “het mag ook PCMCIA zijn, hoeft geen USB" en ik wijs een PCMCIA kaartje aan.
verkoper : "ik weet niet of het werkt via USB...."
ik: "dat vroeg ik niet."
een andere verkoper wijst `mijn` verkoper hetzelfde PCMCIA kaartje aan die ik net ook al aan had gewezen.
Trots en enthousiast meldt `mijn` verkoper: "maar we hebben ook PCMCIA!!!!"
ik "goh, je meent het! Maar nogmaals: werkt het ook onder Windows XP zonder Service Pack 2, want er staat niks over op de verpakking"
verkoper: "weet ik niet, even op de verpakking kijken...... nee daar staat niks op"

De meerwaarde om voor advies een bezoekje te brengen aan de computerwinkel (waar ik door twee man sterk geholpen werd) ten opzichte van proletarisch winkelen (bij wijze van) of de rommel online te bestellen was nihil. Ik vertrok met een product onder mijn arm waarvan ik niet wist of het wel zou gaan werken. Het risico was voor mezelf.

Dien ik na dit verhaal de slogan van Computerland nog in twijfel te trekken ? Ik dacht het ook niet!




detailweergave, 0 reactie(s)

Avontuurlijk boodschappen doen

11-08-2009 - Columns

Ik loop door de Albert Hein. En ineens valt me iets op: biologische groente. Wat is dat ?
Groente is toch altijd biologisch, of zie ik dat zo verkeerd ?
Chemisch is het in ieder geval niet (tenzij het licht geeft omdat het uit de buurt van Chernobyl komt).

Wanneer is groente biologische groente ?
Als ze door een bioloog gefokt zijn ?
Als ze niet in een legbatterij hebben gelegen, vrij rond hebben kunnen lopen ? (scharreltomaten).
Als ze een goed leven gehad hebben (afgezien van de slachting) ?
Als de groente groente-vriendelijk geplukt is (met vangnet en zonder te knijpen) ??
Zijn ze misschien over de bol geaaid door de boer/bioloog ?
Is er misschien liefkozend tegen ze gepraat ? (dan waarschijnlijk door de boerin gezien vrouwen vaker de babbel gebruiken dan mannen)
Als dat het geval is vraag ik me direct af: hebben ze het überhaupt wel verstaan ? “Jul’ moat’n mooi’n tomat’n word’n”
Heeft Snuffel erop gepast (of misschien wel op geplast), of bijeen gedreven door Snuffel ?

Je ziet wel, allemaal levensvragen die men bij levensbeschouwing op de middelbare school nooit beantwoord heeft.
Het is toch een heel avontuur boodschappen doen bij de Albert Hein!





detailweergave, 1 reactie(s)

Herrie in de keuken

17-07-2009 - Columns

Ik ben niet zo’n keukenprins, alhoewel ik wel een princess heb (sappig detail want ze bemoeit zich met het persen van citrusvruchten – ik heb het apparaat zeggen-en-schrijven 2 keer gebruikt omdat het zo’n klote klus is om het ding spleetje voor spleetje te flossen), sterker nog, ik vind dat ik al uitgebreid gekookt heb als ik 20 minuten op mijn pizza moet wachten die ik in de oven schuif.

Het begint al bij het eerste proces : boodschappen doen.
Als ik ergens wel een godsgloeiende tyfushekel is het dat wel.
In mijn nieuwe woning zit alleen de Albert Hein op loopafstand.
Het is een kleine AH winkel waar alles steevast te duur is, maar wel 45 soorten jam hebben waar je niet om gevraagd hebt (zoals Toon Hermans zo mooi bezong).

In-de-weg-lopen is verworden tot nationale hobby. Niet alleen op straat, maar met name in de supermarkt en de Ikea.
Volgens mij wordt het NK-in-de-weg-lopen gehouden in een Albert Hein (waarschijnlijk op zaterdagmiddag).
Zoals gezegd is het in de Ikea ook regelmatig feest: men gaat midden in het gangpad stilstaan en wijzen naar de toekomstig-zelf-in-elkaar-te-zetten-Zweedse-römmel. Het mooiste is nog dat men kwaad wordt omdat je er achterop botst omdat ZIJ niet uitkijken!
En dan ook nog sarcastisch informeren: “moet u erdoor ?”
“Nee, ik sta voor mijn lol al 3 kwartier schijnbewegingen te maken om je te passeren”.

Tegenwoordig sjees ik door de supermarkt, om om te lopen om net dat ene rek eerder te zijn dan het niet oplettende schaap wat net voor me liep.
Maar ik sjees ook omdat ik weet wat ik hebben moet en ga niet in het gangpad ga staan op het moment dat ik iets pak of sta te bestuderen.

Nu moet je in de Albert Hein ook wel onnodig extra studeren omdat ze er een handje van hebben om wettelijk gestelde regels aan hun blauw met witte Ahold-laars te lappen. Dat mag je alleen als je de grootste bent en een leuke man voor je reclamespotjes inhuurt (ik hoop dat je cynische ondertoon hoort).
Ten eerste: ze schamen zich voor de hoge prijzen: ze hebben er een handje van om veel producten gewoonweg daarom niet te prijzen. Je moet als je afgerekend hebt van het bonnetje maar aflezen wat de melk en de worst kost. Ter voorkoming van het hartaanvallen in de AH (wegens het schrikken van de prijs) heeft men de alom bekende scanpaal (lees: schandpaal) maar weggehaald.
Ten tweede: staat er niet op alle producten een prijs per kilogram vermeld (vlees bijvoorbeeld) zodat je niet makkelijk een snel en goed vergelijk kan maken.
Ten derde: als je een BTW bon wil hebben moet je naar de klantenservice. Daar delen ze het totaalbedrag door 1,19 en klaar is kees. Terwijl de meeste producten voor 6% over de toonbank gaan in plaats van 19%.
Wettelijk gezien moet Albert dan ook het BTW bedrag afdragen dat op de bon staat, dus die 19%. Denk je dat dat gebeurt ? (heel gek dat boekhoudschandaal van een aantal jaren gelegen).
Nu we het toch over prijzen van de Zaanse grootgrutter hebben. Is het je wel eens opgevallen dat je geen pijl kan trekken op het prijsbeleid ? De enige lijn in het prijsbeleid is dat je chronisch schandalig teveel betaalt.
Voorbeeld met thee: 20 zakjes van 40g is 29 cent. Wanneer je de eenmanszakjes wil hebben betaal je voor de helft minder meer dan twee keer zo veel: voor 20 zakjes 20g thee betaal je 69 cent.

Maar om terug te komen op het eten: ik wil eten op het moment dat ik honger heb.
Als ik honger heb als ik sta te koken, heb ik de helft van de maaltijd al naar binnen voordat het op mijn bord beland.
Ik kook daarom preventief, nog voordat ik honger ga krijgen.

Ik ga niet alleen voor mezelf uitgebreid kokkerellen.
Mijn ouders hebben dit na 3 jaar inmiddels door.
Waar ik voorheen mijn vader haatte omdat deze de left-overs van de week ervoor nog gebruikte in de maaltijd van die dag, worden mij deze nu goedbedoeld alsnog (weliswaar ingevroren) in de maag gesplitst.
Tegenwoordig vind ik het best: ik hoef weer een dag niet te koken.






detailweergave, 1 reactie(s)

Over de kruissjorring

08-04-2009 - Columns

Is het je wel eens opgevallen dat het kruis veel mogelijke interpretaties kent ? En op een of andere manier een ongelooflijke aantrekkingskracht heeft ?

Ik zal het een en ander verduidelijken aan de hand van praktische voorbeelden van natuurkundige wetten.

Ik liep laatst met een goede vriend in de Efteling. Bij de bobsleebaan staan toegangspaaltjes.
Een niet-al-te-snugger figuur met weinig symmetrisch inzicht ziet zijn maten professioneel om de buitenste twee toegangspaaltjes slalommen, echter heeft het personeel van de Efteling een extra obstakel geplaatst voor niet-al-te-snuggere mennekes met weinig symetrisch inzicht.
Dat menneke werd daar terplekke gekruisigd.

Met regenachtig weer is het extra oppassen geblazen. Mensen lopen met hun ingeklapte paraplu te zwaaien alsof ze met de drie musketiers aan het vechten zijn, of degene voor je op de roltrap parkeert de paraplu tussen je voeten.
Bij het ‘opstijgen’ van de roltrap glijdt de paraplu langzaam tussen je benen omhoog.

Is het je wel eens opgevallen dat het poortje in de supermarkt altijd dicht gaat op het moment dat jij aan komt lopen ?
Waarom zijn die dingen gemaakt op goede hoogte om je een week uit de running te helpen ?

Als je een elektriciteitsdraad oprolt met een grote geaarde stekker is het ook oppassen geblazen. Dat ding is op een of andere manier zo geconstrueerd dat hij altijd ergens naar toe vliegt … yep inderdaad!

Niet alleen natuurkundig gezien, maar ook seksueel gezien heeft het kruis een grote aantrekkingskracht.
Ter illustratie een aantal kruiswoordraadsels:
Zijn we in weze niet allemaal kruisridders op kruistocht ?
De bioloog noemt het kruisbestuiving.
De wiskundige kruislings vermenigvuldigen.
Als je er lang bij stil staat is een seksclub eigenlijk een soort kruispunt voor mensen met dezelfde interesses, zeg maar een soort kruisvereniging.
Als je je gulp open hebt staan heb je last van een kruistocht, is lingerie is kutkleding, en de vrouwelijke genotsknobbel een kruisbes.

Het kruis kan ook een liefdevolle betekenis hebben.
Kussen zijn in schrijftaal kruisjes.

Het kruis kan ook gewoon niks betekenen.
Het rode kruis is een medische instelling (tenzij je natuurlijk eens per maand … of is dat onder de gordel ?).
Kruishaar is gewoon een plaats in Gelderland.
Een ‘kruissjorring’ klinkt spannend, maar is echter niets anders dan een ordinaire touwknoop. Wie me niet gelooft: http://nl.wikipedia.org/wiki/Kruissjorring


detailweergave, 0 reactie(s)