Dag droom
18-04-2009.jpg)
Het prototype mooie vrouw wierp mij een verleidelijke blik toe en vroeg of de stoel naast me in het kleine theater reeds bezet was.
Meer als `Nee` kwam er niet uit.
Daar waar mijn moeder mij onderwezen had altijd netjes met twee woorden te spreken, was ik danig onder de indruk van haar imposante verschijning dat ik paniekerig zocht naar woorden om met haar te spreken. Maar woorden kwamen niet. Woorden bleven weg, waardoor ik als een soort randdebiel slechts halve zinnen produceerde.
Waar ik altijd gestoeld was met een (on)gezonde dosis humor en vlotte, scherpe opmerkingsgeest, kon ik nu slechts een schamele ontkenning uitbrengen.
Rationeel gezien beredeneerde ik dat ze te jong voor me was en dus logischerwijs geen goede match voor me zou zijn.
En toch... ze had iets over zich, rust, reinheid en niet geheel onbelangrijk: schoonheid.
Ze was het type waar ik me danig op mijn gemak zou kunnen voelen.
In gedachten zou ik (nadat ik als een prins van mijn witte paard afgestapt zou zijn) haar als James Bond begeleiden naar het strand om haar vervolgens net als Ursula te Undressen en haar vervolgens liefdevol alle spreekwoordelijke hoeken te laten zien van het hagelwitte strand en de azuurblauwe zee door haar aan mijn eigen Walter PPK te rijgen zoals een goed minnaar betaamd.
In mijn fantasie kende ik elke centimeter van haar lichaam, in werkelijkheid heb ik nog geen volledige zin tegen haar kunnen uit te brengen.
In mijn fantasie had ik haar tot een ongekend hoogtepunt kunnen brengen, maar het enige wat ik haar tot nu in werkelijkheid gebracht had was een onmiskenbaar dieptepunt.
Na de pauze had ik eindelijk de moed verzameld om de vrouw van mijn (dag)dromen aan te spreken.
De vraag werd beantwoord met een wedervraag waarop ik een repliek had die inmiddels mijn persoonlijke geschiedenisboek in is gegaan als historisch dieptepunt.
Na de voorstelling liep ik beradend op mijn volgende stap de zaal uit en kwam tot de conclusie dat er voor een nieuwe toekomstige ex op dit moment geen plaats zou zijn in mijn leven.
Ik stond op, pakte mijn jas, wierp nog een blik in de richting van de dame-in-blond.
Ze keek terug alsof ze instinctief aanvoelde dat ons afscheid naderde en stapte de deur uit.
Onderweg naar huis sloeg ik me voor mijn hoofd dat ik onder het genot van een vochtige versnapering toch niet gewoon even een praatje met haar was gaan maken om mijn stupide acties ongedaan te maken of nou juist kracht bij te zetten.
Ik weet niet eens hoe ze heet,
Maar ik weet wel dat ik haar niet zo snel vergeet.
Wat heeft “Dag droom” in deze toch een dubbele betekenis.
Sleutelwoorden : blond, dagdromen, dagdroom, James Bond, stamelen, theater, ursula andress, Walter PPK
Bron : http://www.dennisschraven.nl/.
Alle rechten voorbehouden.
<< Terug naar vorige pagina Naar categorie overzicht >>
Reacties
Je kunt reageren door het onderstaande formulier in te vullen:Achtergrond info
Uiteraard heeft dit verhaal een waargebeurde oorsprong, maar was ik niet de underdog zoals ik mezelf in het verhaal af schilder.Het verhaal werd echter grappig door de underdog te spelen en de ellende op te voeren. Ik heb in werkelijkheid gezellig met haar zitten kletsen.
Een aantal mensen hebben me aangesproken op de wilde fantasie : troost je, is niet gebeurd.
Nieuwe teksten per email ?
Automatisch op de hoogte gehouden via email ?Schrijf je in voor een abonnement, eens in de zoveel tijd ontvang je een mailtje met nieuwe items.
Je kunt op elk gewenst moment opzeggen.
Vul hieronder je emailadres in: