Mailen met Daphne

29-08-2009 - Columns

Degene die mij beter kennen weten dat ik me al enige tijd regelmatig meng onder de celebrities van Nederland.
En dat ik op de hoogte ben van de meest intieme details van de meest uiteenlopende BN’ers zal dan ook niemand verbazen.
Zo weet ik dat Youp van ‘t Hek eigenlijk een neurotisch dik oud baasje is, en dat Freek de Jonge eigenlijk helemaal niet grappig is (al zal dat velen niet verbazen).
En ook weet ik toevallig dat Alex (je weet wel, van Max) éigenlijk een hekel heeft aan de Olympische spelen.
Sinds vandaag kan ik er weer celebrity aan mijn lijstje van intieme vrienden toevoegen.

Naar aanleiding van een verhaaltje wat ik schreef over de plakzak, ging ik googlen en kwam uiteindelijk bij een column uit van Daphne Deckers, die hier ook al eens melding van had gemaakt in één van háár columns.
Via via kwam ik op Daphne’s Hyves pagina en heb haar een berichtje achtergelaten over haar leuke columns.
Verwachtende dat ik nooit meer wat van haar zou horen, kreeg ik vandaag een berichtje terug en was ineens Daphne’s vriendje.
De meeste celebrities zouden niet eens de moeite nemen om te reageren, maar Daphne is anders, ze is dermate sociaal en ‘gewoon’ gebleven (of ze is gewoon aandachtsgeil), anyway: ik voelde me vereerd! Ik mail met Daphne ! De Daphne Deckers! (alsof je een kind in een snoepwinkel neerzet).

Als hopeloze vrijgezel die voortdurend in de angst leeft om nooit de ware tegen het lijft te lopen, is mijn angst nu in de kiem gesmoord: ik heb nu Daphne. ‘Daf’ voor mij.
Richard mag wel uitkijken, want naar verluid schijnt de alimentatie met een paar koters flink in de papieren te kunnen lopen.
Uren wandelen in het bos, gezellig kletsen op een parkje in het bank tot in de late avonduurtjes, flesje wijn erbij, stokbroodje, kaarsje, en dat alles onder een heldere flonkerende sterrenhemel waar de maan ons toelacht.

Na jarenlang in het verdomhoekje van de sociaal incompetente computernerd getrapt te zijn, kan ik de belager in kwestie nu eenvoudig van repliek dienen: “maar ík mail tenminste met Daphne”.





detailweergave, 5 reactie(s)

Kunst

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Leven is een kunst,
maar voor veel mensen is leven net kunst:
ze snappen er niks van


detailweergave, 1 reactie(s)

Geldtekort

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Van alles kun je teveel hebben en tekort,
behalve geld, dat hou je nooit over, maar je komt het wel tekort


detailweergave, 1 reactie(s)

Zelfstandig naamwoord

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Is op-jezelf-wonen ook een zelfstandig naamwoord ?


detailweergave, 1 reactie(s)

Consumptiemaatschappij

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Consumptiemaatschappij:
Als je zelf niet weet wat er op je eigen t-shirt staat


detailweergave, 1 reactie(s)

abortusproblematiek

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Waren ze in China maar niet zo EENsGEZINd


detailweergave, 0 reactie(s)

Modieus

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Ik ben niet modieus ingesteld, anders was ik wel homo geweest.


detailweergave, 0 reactie(s)

Man met baard

23-08-2009 - Easter eggs

Zie jij ook iets op de foto ?












detailweergave, 0 reactie(s)

Abstracte kunst

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Abstracte kunst:
Als je niet kunt zien wat het voor stelt.


detailweergave, 0 reactie(s)

Fantasie

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Fantasie:
Als je een-man-op-safari-die-zojuist-een-olifant-heeft-doodgeschoten-en-nu-op-weg-is-naar-het-volgende-dorp-om-de-slagtanden-te-verkopen,-maar-onderweg-pech-heeft-gekregen-met-zijn-jeep-(met-4-wheel-drive)-en-nu-zijn-lidmaatschapsnummer-doorbelt-door-zijn-mobiele-telefoon-aan-de-Congolese-wegenwacht uit 3 zwarte stippen op een wit doek haalt.


detailweergave, 0 reactie(s)

Vertraging

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Op reis naar mezelf:
Shit, vertraging.


detailweergave, 3 reactie(s)

Zonnebril

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Als ik van huis ga zonder zonnebril mis ik mijn coolheids-factor


detailweergave, 0 reactie(s)

Toeval

23-08-2009 - Dennis goes Loesje

Ben ik op zoek naar mezelf, vind ik jou


detailweergave, 0 reactie(s)

en ik wilde alleen maar zonnebrandcreme

19-08-2009 - Columns

Ik ben zojuist slachtoffer geworden van de waanzin van deze consumptiemaatschappij.

Gezien het mooie weer en mijn vrije dag, leek het me een uitstekend moment om deze twee te combineren aan het lokale stads strandje.
Alvorens ik vertrek moet ik me insmeren, want met mijn bleke huid ben ik simpelweg: of wit, of knalrood. Ik wordt gewoon nooit bruin. Als ik rood ben geweest, wordt ik weer wit.
Ik begin dan ook altijd te bladderen, de vellen hangen eraan en kan zo als een slang uit mijn 2e huid kruipen.

Ik knijp in de zonnebrandmelk-crème-spulli-tube en er komen van die rare melkzure brokken uit de verpakking zeilen.
Ik kon me niet heugen dat dit voorheen ook zo was en besluit veiligheidshalve het product niet op te smeren.
Ik zal niet het loodje leggen als ik het gebruik, maar waarschijnlijk is de rotzooi gaan schiften ofzo en is de samenstelling niet meer optimaal, waardoor ik des te meer kans heb om als een roodgezicht-aap de komende dagen door het leven te gaan.
Ik heb wel nog P20, wat heel goed werkt, maar waar je binnen een paar seconden je kleding volledig mee ruïneert, gezien je allemaal rare onuitwasbare vlekken krijgt alsof je een vorm van acute schurft hebt gekregen waarvan de pus zich in kringen heeft uitgezet op je broek en t-shirt.

Inschattend dat ik voor een huismerkje zonnebrandcrème voor een eurootje of 5 toch wel klaar zou moeten zijn, kwam ik optimistisch de Etos binnensjokken.
Na wat speurwerk vind ik het schap met zonnebrandproducten, die me nogal duur lijken uit te vallen. Vol moed begin ik aan de studie om zo goedkoop mogelijk uit te zijn, want binnen mijn ingecalculeerde budget blijven zal me, gezien de hoge Etos prijzen, niet lukken.
Volgens de etiketten achterop schreeuwende verpakkingen is het één nog beter dan het andere. Van dat soort teksten wordt ik altijd achterdochtig: als het werkelijk zo goed zou zijn als ze beweren dan had ik het uit de mond van Philip Freriks (al is het met wat stotteren) gehoord in het 8-uur journaal, dat is niet gebeurd, dus die neem ik liever niet.

Het is ook dezelfde moed die me al snel in de schoenen zakt: het valt me dan pas op dat in het schap ernaast ook zonnebrandcrème staat, het schap ernaast en ernaast…. 5 schappen vol met 5 plankjes aan zonnebrandcrème. En allemaal verschillende qua merk, aantal milliliters, beschermingsfactor, in the sun, after the sun, under the sun, über the sun, sunmilk, suncreme, sungel, cooling gel, haargel, water resistent, non-water resistent, super water resistent, waterproof, waterproof die je na het zwemmen weer op moet smeren, sunspray, tan, super tan, self tan, sunning tan, zonnebank crème, notenmelk, ph-neutraal, non-ph-neutraal, dermatologisch getest, uiteraard ook niet-dermatologisch getest, voor gevoelige huid, voor kinderen, voor babies, voor ouders, voor grootouders, voor neven/nichten, achterneven/achternichten, vrienden, kennissen, vage kennissen, volslagen onbekenden en de buren …. Help!
Ik weet het niet meer! Het duizelt me!
Wat een overdrevenheid. Vanwaar deze overdaad aan keuze ? Ik wil gewoon simpel zonnebrandcrème!
Ik ben kordaat de winkel uitgestapt om bij Kruidvat vervolgens met eenzelfde tafereel geconfronteerd te worden (ik had ergens al een donkerbruin vermoeden).
Vroeger, toen je poep nog met lange oe schreef, was alles toch veel simpeler ? Zonnebrandcrème was om niet te verbranden, dat kostte een paar gulden en klaar was Kees.

Door de flipperkast aan zonnebrandcrème-tube-kleuren, een overload aan informatie en twijfel of ik als zonnebrand-leek wel voldoende technische kennis in huis had om een verantwoorde keuze te kunnen maken voor het goede product, ben ik ten einde raad onverrichter zaken huiswaarts gekeerd.
Zonnebaden is duidelijk iets voor professionals, ik ben tenslotte maar een zonne-amateur.
Dan maar pusvlekken op mijn t-shirt!





detailweergave, 0 reactie(s)

Plakzak en zweetreet

19-08-2009 - Columns

Het is zomer, het is mooi weer.
Het is het mooiste weer wat er bestaat.
De mooiste tijd van het jaar, en ook de leukste tijd van het jaar.
Dit laatste zal ik even uitleggen.

Ik weet niet waar ze vandaan komen, maar ze zijn er opeens, alsof ze de hele winter in een donker holletje hebben geleefd en dit HET teken is om de mooie geschoren beentjes uit dat hoekje van de bovenste plank van die ene hoge kast (waar je eigenlijk nooit komt) vandaan te halen waar ze al die tijd hebben liggen verstoffen en nu aan dat mooie lijfje te schroeven te schroeven om vervolgens door de stad te paraderen met al het moois dat je in huis hebt.

Voor mij is dit ook de tijd van het jaar van chronische nekpijn.
Dit omdat ik iedere keer MOET omdraaien op straat om te ontdekken of de achterkant van de passerende berokte dame in kwestie net zo aantrekkelijk is als de voorkant.
Uiteraard wordt aan de passante een passende puntenwaardering toegekend die ik zorgvuldig bij houd aan de binnenkant van mijn keukenkast om na verloop van tijd statistisch te kunnen bepalen op welke dag ik het meeste kans maak om met een mooie vrouw thuis te komen.

Maar het is ook de tijd van de plakzak en de zweetreet.
Mannen hebben vanwege hun externe genitaliën nou eenmaal last van het feit dat de boel aan de oostkant of westkant (of allebei de windrichtingen) vast plakt door de warmte, kortom: last van plakballen.
Dat is vervelend, maar de heren industriële grootmachten zouden de heren industriële grootmachten niet zijn als ze daar niet iets op gevonden hadden: de string! (bij deze erg jaloers op de dames)
De ballenknijper zorgt voor scheiding tussen been en bal (anti plakzak) en de veter voor absorptie van het klamme naad vocht. (het is eigenlijk een soort grown-up mini sweat pamper).

Het is ook het weer van de lalcoholtrapper.
Mijn ultra hypermoderne hippe moeder die niet weet wie P(r)amela Andersom is, dezelfde moeder die mij iedere keer vraagt: “hoe ging emailen ook al weer”, zegt ineens uit het niets een beetje tussen neus en lippen door “daar rijdt een bierfiets”.
Ik dacht eerst dat ik het niet goed verstaan had.
“Een wat ?”
“Een bierfiets!”
Huh ? What the fuck ? Pardon? Wat lul jij nu stroef ?
Mijn moeder die de Titanic nooit gezien heeft (ik bedoel de film van die boot die dacht dat ie duikboot was… met die met gozer van die Cabrio en chickie WinSlet) weet wat een bierfiets is.
Ik dacht eerst even dat ze er een beetje naast (of ‘langsheen’ zoals ze in Brabant zeggen) begon te praten, totdat ik zuchtend en steunend een paar studenten (waarbij kreten uit de oertijd niet geschuwd worden) onder een groen parasolletje ijverig trappend op een drukke zaterdagmiddag in de binnenstad door een eenrichtingsstraat tegen het verkeer in zag fietsen.
Ik vind het een zeer beschamende vertoning.
Ik verbaas me dan ook direct over het feit dat een stelletje pre-midlife crisises het blijkbaar nodig heeft om met een pilsje achter de kiezen luid lallend door de binnenstad te laveren, omdat ze anders schijnbaar te weinig voldoening in hun leven kunnen vinden.
Ik vind het triest dat sommige mensen een alcohol nodig hebben om zichzelf durven te zijn.
Dan is er toch in je leven iets goed mis gegaan ?
Als je het nodig hebt om jezelf zo te laten gaan, prima, maar val een ander er niet mee lastig.

Het geurt op dit moment ook zo lekker naar zomer: bloemen en planten in bloei (hatsjoe).
Er dwarrelt weer vanalles door de lucht (koeien, stukken oude fietsband) en ik bedank bij deze moeder natuur voor de hooikoorts.
De zomer is eigenlijk ook afzien ook!





detailweergave, 0 reactie(s)

Afwas

15-08-2009 - Versjes

Ik heb een hekel aan de afwas,
en al na één mes, vork, lepel, bord of glas,
denk ik iedere keer steevas
“Ik wou dat het af-was”.


detailweergave, 0 reactie(s)

parkeervergunning

13-08-2009 - Versjes

De waanzin vervloekend van deze maatschappij
Ben ik nu als een kind zo blij
Gisteren ontving ik op papier
Dat ik mijn auto voor de deur mocht zetten hier
Ik heb er lang op gewacht, dus fel begeerd
Niemand die mij nu nog uit de binnenstad weert
Een probleem toch
Nu de auto nog!


detailweergave, 0 reactie(s)

Avontuurlijk boodschappen doen

11-08-2009 - Columns

Ik loop door de Albert Hein. En ineens valt me iets op: biologische groente. Wat is dat ?
Groente is toch altijd biologisch, of zie ik dat zo verkeerd ?
Chemisch is het in ieder geval niet (tenzij het licht geeft omdat het uit de buurt van Chernobyl komt).

Wanneer is groente biologische groente ?
Als ze door een bioloog gefokt zijn ?
Als ze niet in een legbatterij hebben gelegen, vrij rond hebben kunnen lopen ? (scharreltomaten).
Als ze een goed leven gehad hebben (afgezien van de slachting) ?
Als de groente groente-vriendelijk geplukt is (met vangnet en zonder te knijpen) ??
Zijn ze misschien over de bol geaaid door de boer/bioloog ?
Is er misschien liefkozend tegen ze gepraat ? (dan waarschijnlijk door de boerin gezien vrouwen vaker de babbel gebruiken dan mannen)
Als dat het geval is vraag ik me direct af: hebben ze het überhaupt wel verstaan ? “Jul’ moat’n mooi’n tomat’n word’n”
Heeft Snuffel erop gepast (of misschien wel op geplast), of bijeen gedreven door Snuffel ?

Je ziet wel, allemaal levensvragen die men bij levensbeschouwing op de middelbare school nooit beantwoord heeft.
Het is toch een heel avontuur boodschappen doen bij de Albert Hein!





detailweergave, 1 reactie(s)

Jetsers geen bezwaar

05-08-2009 - Columns

De behuizing rond mijn autoradio heb ik zojuist verkocht voor een appel en een ei.
Na jarenlang de meest ouwe barrels bereden te hebben, ben ik vanaf vandaag voor het eerst bewust autoloos.
Het voelt raar, anders, een beetje kaal.

De auto was extreem afgekeurd. De APK keuring was op zich al prijzig en het zal niet geholpen hebben dat ik de monteur recht in zijn gezicht uitgelachen heb toen hij mij vertelde wat een reparatie ging kosten. Hij was een beetje geïrriteerd (héééééél vreemd).
Ik kan melden dat ik het niet tot mijn meest strakke acties van de afgelopen dagen reken.

Ik heb de auto opgehaald met een zeer afkeurende blik, ze hadden tenslotte mijn blik ook afgekeurd.
Ik had gehoopt dat het franse ruimteschroot door de APK heen zou komen, gezien ik met de verkoop het roze-beestje-met-krulstaart een beetje kon spekken gezien de heren kunstenmakers, waar ik in de leer wil, hun kleinkunst velletje duur verkopen.
Mijn dierbaar scheurmonster is vandaag in handen gekomen van ene Mo uit Rotterdam (ik zie het cliché, jij ook ?).

Zo, nu lang genoeg stilgestaan bij barrel 106, verder met leven: het leven na roestpukkel 106.
Verder met eten koken bijvoorbeeld.
Piepers jassen (= aardappelen schillen… ik begin al een echte Brabo te worden).
Ik heb een hekel aan piepers jassen, en ik zal het niet nalaten om hier even haarfijn uit de doeken te doen waarom:
-Het is een smerig werk.
-Het duurt uren voordat ze gekookt zijn.
-Vooral kleine piepers jassen duurt uren.
-Daarbij glibberen die kleine opdonders voortdurend uit je poten.
-Je snijdt je voortdurend in je eigen jatten omdat die kleine rakkers te klein zijn. (aardappelschilmesje is trouwens een leuk scrabblewoord).
Geef mij maar knoerten van piepers, van die bonken, van die knoerten, van die jetsers.





detailweergave, 3 reactie(s)

dauwdruppels

03-08-2009 - Versjes

Dauwdruppels op de bladeren
De kou van de nacht overheerst het landschap.
De zon komt vandaag voor het eerst kijken.
Een vochtige nevelwolk bedekt de bodem, slechts een enkel grassprietje heeft zich een weg weten te banen en steekt parmantig zijn kop uit boven de wolk.
Het is de deken van vruchtbaarheid die weelde brengt in de vorm van groei met zoete door de zomerzon gerijpte kersen, toekomst in een pril stadium.
Zelfs de grootste ontdekkingen zijn uit iets kleins geboren.
En jij bent dat voor mij.




detailweergave, 0 reactie(s)