Spreek de volgende zin in één keer hardop uit:
“Misschien is pas mis als je achter het net vist, doordat je vispas uit de visgids mist.”

#dekutkrabtdelullenvandetrap

Ik word vader!

Ik denk dat iedereen inmiddels wel weet dat Google en Facebook privacy ondergeschikt vinden aan commercieel belang. Ze weten welke sites (met welke thema’s) je bezoekt door hun site beacons, welke youtube filmpjes je bekijkt en waar je interesses liggen door middel van je zoekopdrachten.
Ze weten precies welke advertenties ze op je af moeten vuren om je zoveel mogelijk geld uit de zak te kloppen.

Daar kunnen we ook wat lol mee hebben…
Ik ben tussen mijn zoekopdrachten door naar seks datingsites gaan zoeken.
Toen naar geknapte condooms en zwangerschapstesten.
Ik heb youtube reclame filmpjes gekeken over luiers en wat ik moet doen bij tweelingen.
Wat kosten kinderwagens eigenlijk meneer Google?

Nu ben ik de trotse vader van een digitale tweeling.
Pappa wordt nu alleen nog maar lastig gevallen met advertenties over zaken die écht belangrijk zijn.

Over een tijdje ga ik googelen over opvoeden en ga ik naar sites over creches en kinderopvang.
Luxe creches dan wel, en privé opleidingen.
En op vermogensbeheer, een 2e huis in Frankrijk, villa’s in het Gooi en een nieuwe Maserati heb ik ook wel nodig om boodschappen te doen bij Albert Heijn supermarché in Saint Tropez.
I start to like my new digital mini-me 😉

Life Happens

Zoals je gemerkt hebt, heb ik de laatste jaren nauwelijks geschreven.
Er was een tijd dat ik ontzettend veel inspiratie had en ambities om het ook op het toneel ver te schoppen.
Na het verlaten van de theateropleiding, waar ik me totaal niet thuis voelde, en mijn burnout kwam de noodzakelijkheid van een boterham te verdienen.
Ik startte een evenementenbureau, waar ik al mijn aandacht en energie voor nodig  had.
Inspiratie bleef uit.
Maar nu… een nieuw jaar. ik ga een nieuwe start maken en proberen meer te schrijven, ondanks het misschien niet meer de kolderieke insteek heeft van vroeger.
Maar ik schrijf tenminste weer.
Het is alsof je een oude jas aan trekt die je altijd goed gepast heeft.
Good to be back.

De tijd gaat snel

Als mijn moeder dit zei, vond ik het maar onzin.
Een uur is een uur, en er zitten 24 uur in een dag. Een uur duurt 60 minuten en een minuut is zóóóó lang.
Maar nu ik `groot` ben, moet ik haar toch gelijk geven.
Ik heb het over zaken die 10, 20 soms 30 jaar geleden gebeurd zijn en kan niet geloven dat het al zo lang geleden is. Gevoelsmatig is het een jaar of 2 geleden gebeurd.
Mijn vader had het altijd over “Vroeger… “, ja pap dat weten we nu wel, dat is 1000 jaar geleden, maar: nu is nu.
Ik heb nu de leeftijd die mijn vader toen had.
Ik heb het over dezelfde `vroeger` … en die is voor mij 2 jaar geleden gebeurd. Dat was voor hem toen ook, en toen vond ik hem een oude kerel.
Grappig hoe je perceptie van tijd verandert.

Toen ik voor het eerst overstapte op Apple zat ik te springen om iedere update.
Nu jaren later, loop ik op mijn computer 2 besturingssystemen achter, omdat ze alwéér een nieuwe update hebben die alweer geen klap meer doet dan de vorige.
Met veel bombarie worden nieuwe functies aangekondigd, die je in praktijk niet of nauwelijks gaat gebruiken óf in praktijk niet handig zijn of gewoonweg niet functioneren.
Yes, je accu gaat nu nóg sneller leeg; yes, je telefoon wordt nóg trager; yes, ik ben na de update nu écht al mijn emails kwijt.
Leeftijd brengt je ook ervaring. Dat je kunt relativeren omdat je een referentiekader hebt opgebouwd.

Als jong ben wil je groot zijn, en als je groot bent wil je weer jong zijn.
De tijd gaat inderdaad zo vreselijk snel en ik merk dat ik vaak vergeet te genieten.
De dag gaat feilloos over in de volgende. En die week is voorbij, voor je het weet, en de maand ook al.
Zijn tijd en ervaring elkaars tegenpolen?

Onesie

Met alle jaaroverzichten waarmee je rond deze tijd wordt doodgegooid , kan ik natuurlijk niet achterblijven.
Ik zal het kort houden. Mijn woord van 2014 is oh-nee-zie.

Voor 2014 had niemand er ooit van gehoord, voor die tijd liep je gewoon geheel onsexy in je joggingpak door het huis.
Maar in 2014 loop je geheel on-sexy, geheel fo-nee-ties in je oh-nee-zie.
Toen ik het woord voor het eerst las, vond ik het nogal een sjiek woord voor simpel een stukkie stof.
En geef toe, ze zien er niet uit: je gaan er geen oorlog mee winnen, je gaat er geen date mee scoren, en je kunt er niet mee over straat zonder dat je mensen elkaar aanstoten en zeggen: “onesie”

open brief aan worstbak fabrikanten

Beste worstbak fabrikant,

Bij afname van meerdere worstbakken is gebleken dat jullie niks bakken van jullie worstbakken.
Bij het uitpakken van jullie worstbakken blijkt deze telkens dat deze te klein zijn voor worstpakken.
Het is vooral de verpakking van de worst waardoor de worstbak niet past.
Waarom jullie niet de juiste worstmaat pakken van worstpakken voor jullie worstbakken is mij een raadsel.

Het lijkt zo uit te pakken alsof jullie de consument willen pakken die een plakje worst wil pakken uit één van jullie worstbakken met goed bakformaat.
Het kan jullie geen worst schelen of de worst die je pakt in de worstbak past.

Ik hoop dat het zó uitpakt dat hiermee de aandacht van jullie worstbakfabrikanten kan pakken om grotere worstbakken te produceren waar worsten in passen in verpakking.

Met vriendelijke groet,
Een worstenliefhebber die graag een pak worsten pakt uit worstbakken.

Datingmaffia

Het vrijgezellenleven bevalt me prima, maar soms is het toch wel gezellig om naast iemand op de bank te kruipen.
Dus… internetdaten.
En ik weet ook wel: degene die op zo`n website staan, daar is iets mis mee (en ik reken voor het gemak mezelf ook even onder), je bent lelijk, je hebt een kutkarakter, je hebt het zelfvertrouwen van een slablaadje…
Wanhopige mensen is een fantastische instabiele doelgroep waar veel geld te halen valt.

Binnen 5 minuten sta je ingeschreven bij Lexa, en dan pas zie je wat het kost: 25 euro, die je via iDeal kunt betalen.
Als je eenmaal hebt betaald, wordt pas duidelijk dat er een addertje onder het gras zit: ze doen geen moeite voor je… daarvoor moet je bij betalen voor een premium, control of boost abonnement.
Wat ze je niet vertellen is dat ze door je betaling je rekeningnummer hebben en zonder toestemming geld afschrijven van je rekening.

Rechts in beeld staat dat je een persoonlijkheidstest kunt invullen voor nog betere matches.
Het invullen kost je dik een uur, daarna blijkt pas dat je bij moet betalen, want je zit op een andere datingsite: lexamore.nl.

Om lexa op te zeggen moet je je door 6 onduidelijke schermen heen wurmen, waarbij je goed moet kijken of je ook echt opgezegd heb.
Vervolgens prijkt boven in beeld de knop `je abonnement verloopt binnenkort! Verleng het en blijf onbeperkt berichten sturen`.
Wat zou dat kosten dan? Klik! `Bedankt voor je verlenging`.
Ho, huh, wat? Dat was niet de bedoeling.
Met deze ene druk op de knop was ik nogmaals 25,- kwijt.

Ik was intussen behoorlijk klaar met Lexa, maar ze zijn nogal van de spam.
In de mail staat: eenmalige aanbieding, nu 50% korting!
mmm, eens even kijken welke maffe combinaties kun je maken? Haha, het `wanhopig abonnement` voor 80 euro.
Wie neemt er nou een `wanhopig abonnement`? Even verder klikken … daarna akkoord geven, dan nog je gebruikersnaam en wachtwoord. Dus niet… `bedankt voor je verlenging`. Deze klik kostte me 80 euro.

Iedere webshop in Nederland moet zich houden aan de wet Koop Op Afstand, echter is er voor datingsites een uitzondering opgenomen.
Daarbij kunnen ze onbeperkt geld van je rekening incasseren, want storneren is niet mogelijk, omdat je volgens de bank een machtiging heb afgegeven.
Lexa is telefonisch niet bereikbaar en op emails wordt niet gereageerd.
De drie bovenstaande factoren maakt Lexa een firma die grenst aan oplichting, Lexa doet gewoon lekker waar ze zin in heeft.

Echter één troost: op internet wemelt het van de berichten van onterechte afschrijvingen… ik ben dus niet de enige die er met z`n olifantenvoeten in is gestapt.

Tips voor sufferds zoals ik die er zijn ingestapt:
PS. In de kleine lettertjes van Lexa staat te lezen dat het opzeggen van je account je abonnement blijft doorlopen. Dat betekent dat ze geld blijven incasseren terwijl je geen gebruik van de site maakt… en zie daar maar eens vanaf te komen.

PS2. Ze verlengen automatisch je abonnement en schrijven het automatisch af van je rekening. Ik dacht: het abonnement zullen ze niet verlengen tenzij je opnieuw betaald via iDeal… maar ze geven zichzelf een machtiging op je rekening.

Paniek in evenementenland

Paniek in evenementenlandHet gaat op `t ogenblik ontzettend slecht bij een aantal bekende evenementenbureaus in Nederland. Ik heb het over de evenementenbureau`s die de stads- en dinerspellen organiseren. Mede vanwege het feit dat een aantal van hen onze opdrachtgevers zijn, kan ik geen namen noemen.
Jarenlang hebben ze hun gang kunnen gaan en konden vragen wat ze maar wilden voor hun evenementjes.
Er wordt gewerkt met eenvoudige spelmaterialen, en er wordt personeel ingehuurd wat voor een paar dubbeltjes wil werken (en dat zijn niet altijd degene die goed in hun vak zijn).
Het personeel dat de evenementen uitvoert zijn freelancers of parttimers met 0-uren contracten, zo zitten ze nergens aan vast.
Ze hebben meer personeel dan opdrachten, zodat ze in het hoogseizoen geen Nee hoeven te verkopen.
De marges waren exorbitant, en daarom schoten de evenementenbureaus als paddenstoelen uit de grond.
De kwaliteit was vaak om te brullen, maarja de klant betaalde toch wel.
Dat tij lijkt inmiddels te keren.
De crisis slaat in einde 2012: het hoogseizoen blijft uit en er worden minder opdrachten verkocht.
Dat lijdt onmiddellijk tot problemen, want leveranciers (kleine ondernemers zoals freelancers en restaurants) worden slecht uitbetaald en hebben regelmatig voor wel 10 duizenden euro`s aan onbetaalde facturen open staan.
Er zijn blijken dus weinig reserves om klappen op te vangen…. met die belachelijk hoge marges, hoe kan dat ?
En zo lijkt het business model van graaien en snel geld verdienen ineens niet meer zo lucratief.
In plaats van naar het business model te kijken, om op lange termijn het bedrijf te redden, worden er visie-loze beslissingen gemaakt om het zinkende schip langer te laten drijven:
-de simpele kapotte spelmaterialen (die al niet denderend waren) worden niet vervangen.
-er worden uitjes aangeboden zonder begeleiding (met andere woorden: nog minder werk voor de freelancer)
-de freelancers krijgen een salarisverlaging, van 40%!
-de prijzen van evenementen gaan naar beneden, soms wel tot 50%!
Ook voor mij als freelancer (die er zijn brood mee verdient) droogden de opdrachten op. Waar ik een minimum heb van 3 opdrachten per week om mijn vaste lasten te kunnen betalen, heb ik er nu ongeveer 3 per maand.
Om toch mijn brood te kunnen verdienen, heb ik besloten om opdrachten direct uit te voeren, zonder evenementenbureau.
Ik heb een hogere marge waardoor ik minder opdrachten nodig heb om rond te kunnen komen. En dan zo af en toe kan ik er best een slecht betaald opdrachtje van een evenementenbureau bijpakken.
Daarbij kan ik klanten een betere prijs bieden. Een prijs die meer in verhouding staat tot datgene de klant krijgt.
En toen ik voor mezelf begon, kwam ik erachter dat er best wel opdrachten zijn … ze komen alleen niet bij de evenementenbureaus terecht.
Goh, hoe zou dat nou komen ?

Krabbendijke

Hij die woont in Krabbendijke
vind ik, mag niet zeike
je woont zo dicht bij de zee
daar heb ik geen medelijden mee

Ik word oud

Dat heeft niks te maken met mijn verjaardag die ik vorige maand heb mogen vieren, of dat ik steeds niet op woorden kan komen, en ook niks met de ouwe-lullen-hobby die ik sinds enkele maanden op heb gepakt.
Wel met de Blokker, slaapgebrek en ijspegels die ik van de lakens moet bikken.
Ik vind naar-bed-gaan ronduit vervelend. Dat heb ik al vanaf het moment dat ik leerde lopen: je kon me met geen 10 paarden het bed ik krijgen.
Liggend urenlang naar het plafond staren is bloedsaai en dat mijn gedachten afdwalen naar wat-ik-allemaal-had-kunnen-doen-terwijl-ik-naar-het-plafond-lig-te-staren helpt niet echt mee.
Maar het ergste vind ik wel dat, wanneer je naar bed gaat, het uren duurt voordat het bed warm is. Naar-bed-gaan stel ik daarom graag zo lang mogelijk uit (evenals opstaan overigens).
Twee weken geleden zei iemand tegen mij: voor een paar centen kun je bij de Blokker een elektrische deken kopen.
Een elektrische deken? Dat is toch voor ouwe mensjes die ook in bed plassen en hulpstangen nodig hebben bij het douchen?
(mijn grootouders hadden namelijk zo’n bed met een draadje dat in het stopcontract verdwijnt).
En daar stond ik bij de Blokker … oog in oog met €17,50 aan warmte in mijn bed (ja, nog steeds vrijgezel hè).
Misschien word ik wel die ouwe lul, maar wel die ouwe lul met een warm bed, en als ik er niemand over vertel …
Maarja, misschien had ik het dan nu niet op internet moeten zetten.