Ilse de Lange - Miracle (vertaling)

01-09-2010 - Liedjes

Ik plaats een slot op deze deur
Hij is gedeukt, verroest en vuil
Hij heeft al heel wat leed doorstaan
maar heeft mijn leven goed bewaakt

Lees de woorden van zijn kleur
en kijk verder dan de kleur alleen
Er is toch meer dan je verwacht
in de blauwe ogen van de deur

Ik had toch daarom nooit gedacht
Dat wanneer de liefde naar je lacht
Zich uit dat in zwart en blauw
Alleen al door te kijken naa-aar jou

Je plaatst mij op nieuw terrein
Waar ik eerder niet wilde zijn
Ik weet dat niemand echt vol leeft
Als je niet ontvangt wat jij nu geeft

Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen als ik mezelf zie, achteraf
Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen
Wonderen
Wonderen

Ik heb geleefd met een grote muur
Waar ik achter schuilde uur-na-uur/overstuur
Ondanks harde wind de muur hield stand
ik stikte bijna aan de schaduwkant

In jouw sterke arm huist nu mijn hart
Met een grote deur in blauw en zwart
En staat nu open voor de wind
Ik voel me als een zondagskind

Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen als ik mezelf zie, achteraf
Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen
Wonderen
Wonderen

Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen als ik mezelf zie, achteraf
Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen als ik mezelf zie, achteraf
Wonderen als ik mezelf zie
Wonderen als scherven met al mijn gezichten
Wonderen
Wonderen
Wonderen

Ik plaats een slot op deze deur
Hij is gedeukt, verroest en vuil
Hij heeft al heel wat leed doorstaan
maar heeft mijn leven goed bewaakt




detailweergave, 0 reactie(s)

Grijze haren en rimpelvingers

02-09-2010 - Columns

Ik vind het moeilijk om met gebonden handen te moeten toekijken hoe mijn grootmoeder steeds ouder wordt en moeite krijgt met de meest eenvoudige (dagelijkse) zaken.
Kaartjes kopen bij de NS automaat is een probleem, pinnen wil niet meer vlotten en ze kan in een telefoongesprek soms drie keer hetzelfde vertellen.

Ze ziet niet meer zo goed en valt om de haverklap over stoeprandjes/van trapjes/afstapjes en over automatisch omhoog komende paaltjes (dat zou in de familie kunnen zitten).
Als ik met haar over straat loop, pak ik haar jast vast om te zorgen dat ze nergens over struikelt bij dreigend ‘gevaar’.
En dan weet ze nog dat ene stoeprandje uit te kiezen waar ik niet over nagedacht heb.

Met de jaren verdwijnen ook steeds meer koffiekoekjes en pepermuntjes in de tas onder het motto: “voor straks”.
Ook kan ze hardop in een chique restaurant zeggen dat haar prakkie niet te pruimen is, omdat ze niet in de gaten heeft dat de ober naast haar staat.

Het enige wat beter wordt is haar voordring-vermogen.
Het schuin insteken in wachtrijen, omdat er iemand staat te suffen, heeft ze inmiddels tot ware kunst verheven.
Dat buit ik ook wel eens schaamteloos uit wanneer we bijvoorbeeld bij Jan de Groot Bossche Bollen gaan eten. Omdat ik mijn fiets nog op slot moet zetten en ik een kudde grijze koppies richting de ingang zie scharrelen, grijp ik haar behendig ik haar kraag en schreeuw (anders hoort ze het niet): “ga alvast een tafeltje uitzoeken”.

Toch blijft het wel MIJN oma waar ik (gelukkig) nog altijd hardop tegen kan zeggen in de supermarkt (als ze weer eens van een trapje is gevallen en daardoor mank loopt): “Hé ouwe! Loop eens door, dat duurt uren zo”. Vervolgens krijg ik een por in mijn zij.
Die humor wordt door omstanders niet altijd begrepen.




detailweergave, 0 reactie(s)

Buikje

22-08-2010 - Columns

Ik heb een hekel aan dikke mensen. En dan bedoel niet het occasioneel buikje of het halve rolletje vet dat over een iets de strakke spijkerbroek hangt, of die zwangere vrouw die ik op straat passeer (dat laatste vind ik zelfs licht erotiserend), maar heb het over echt dikke, vette mensen. Ik vind het lelijk, afschuwelijk, smerig zelfs.
Waar de fobie vandaan komt weet ik eerlijk gezegd niet. Misschien wel omdat ik een (dans)trainster had die regelmatig een buik-check deed om te peilen of ik niet teveel was aangekomen.

Maarja, inmiddels heb ik mijn dansschoenen aan de wilgen gehangen, blijft de buik-check uit en begint mijn buikje toch wel te groeien.
Ik probeer krampachtig mijn vader niet achterna te gaan: ik loop en fiets me mottig, minstens 1 uur per dag (als het er geen 2 of soms 3 zijn).
Voor de sportschool heb ik onvoldoende discipline.

Gelukkig is snoep en bier niet aan mij besteed, chocola en koekjes daarentegen wel degelijk. Maar ik mag het niet van mezelf, en haal het daarom niet eens meer in huis. ‘In-huis’ is bij mij equivalent aan ‘op’. De koekjes schappen in de Albert Heijn mijdt ik alsof ze besmet zijn met een dodelijke ziekte (en dat is obesitas indirect ook).
De chocoladeletters en pepernoten van sinterklaas gooi ik veiligheidshalve op 6 december in de vuilnisbak, want deze halen het einde van de week anders niet.
Ook heb ik in geen jaren meer zo’n in-olie-verzopen-vetspons gehad. Dat is in mijn woordenboek een BIG-DEAL, want een oliebol staat nog boven koekjes, chocoladetruffels en Bonbon-bloc op mijn lijst van meest goddelijke versnaperingen.
Ik vreet van die smerige smakeloze cornflakes, omdat er weinig calorieën in zitten en eet op brood uitsluitend sandwich spread, Philadelphia en gestampte muizen.

Gelukkig ben ik niet dik, maar heb inmiddels wel een hekel aan mijn expanderende buik(je) gekregen.
Ik kan op het strand jaloers kijken naar van mannen die met hun strakke blokjes-buiken lopen te paraderen.
Ik voel me dan net zo’n klein kind die jammert : “Dat wil ik ohohohohohooook”
Ik zal op het strand mijn t-shirt dan ook niet uittrekken.

De strijd tegen mijn buikje ben ik langzaam aan het verliezen.
De tijden dat ik met een strakke tanktop over straat kon, zijn voorbij en ik heb sterk het vermoeden nu dat ik tegen de 30 loop/fiets dat het alleen maar erger gaat worden.
Misschien moet ik toch gaan roken, sterf ik tenminste niet aan obesitas.




detailweergave, 0 reactie(s)

aaeefee-ii

16-08-2010 - Columns

Zoals ik al menig maal heb benadrukt behoort koken niet tot mijn hobby`s en al helemaal niet tot mijn talenten.
Wanneer ik dan ook mijn tosti laat aanbranden en mijn huis zich vult met blauwe dampen, is voor mij de maat vol en ga ik buiten de deur eten.

Ik besluit te gaan wokken, want het is gezond, althans dat beweert de wokboer zelf.
Met handen en voeten probeer ik de wokboer duidelijk te maken wat ik wil eten, want communicatieproblemen zijn typerend voor dit soort eet gelegengheden. Het helpt ook niet dat ik nog steeds het verschil tussen bami, nasi en noodles niet weet.
Het afroepen van de nummers gaat ook niet vlekkeloos:
-> aaeefee-ii......
[niemand reageert]
-> aaeefee-ii......
<- sorry zei u 52 ?
-> aaeefee-ii !! ....
-> aaeefee-ii ?
<- 48 ?
-> aaeefee-ii !
<- Ow ja, die is voor mij!
-> ee maauluh (hetgeen gezien de context waarschijnlijk door moet gaan voor ‘eet smakelijk’)

Ik krijg een klein vierkant kartonnen doosje in mijn handen gedrukt, waarvan de 4 flappen (om het doosje dicht te vouwen) onder de smurrie zitten en je altijd smerige handen krijgt als je richting het voedsel beweegt.
Het vierkante doosje is gevuld met vette, glibberige wormen, waar zoveel olie uit druipt dat ik bijna BP wilde bellen over het dichten van een olielek. De wokboer beweert echter dat het noodles zijn.

En dan begint de strijd die vergelijkbaar is met het verorberen van Bossche Bollen.
Voor het gemak krijgt je stokjes om mee te eten, die wat weg hebben van breinaalden.
Je wordt schijnbaar geacht de wormen naar binnen te breien: insteken, omslaan en doorhalen.
Voor de motorisch gestoorden onder ons (ik reken mezelf voor het gemak ook even tot die groep) zijn er zijn plastic vorken en lepels beschikbaar.
Het ontbreken van een mes is cruciaal om je prakkie hapklare brokken te verdelen, vooral de grote stukken kip.
Het gebied rond mijn mond zit dan ook al snel onder de gele vette smurrie. Servetten bieden uitkomst. (Zou daar het woord ‘serVET’ ook vandaan komen ???)

Na prikken, breien, wrikken en bikken, keer ik met een volle maag huiswaarts.
Van FASTfood kan toch een sprake zijn als het allemaal zo moeizaam gaat ?




detailweergave, 0 reactie(s)

#carglasszuigt

10-08-2010 - Artikelen

Zojuist is op Twitter bekend gemaakt dat de #carglasszuigt trend een hoax betrof.
Het was al zeer onwaarschijnlijk dat Carglass een nieuwe dienst aan biedt om ook auto’s te stofzuigen en dit exclusief via Twitter bekend maakt.
Nu heeft de topic starter (NL_carglass) het ruiterlijk toegegeven in een tweet (twitter bericht):
“Dit account is vanaf nu beschikbaar voor Carglass.. De volgers krijgen ze er gratis bij. HOAX afgelopen!”

Rond half twaalf werd op 10 augustus een account geopend met de naam @NL_carglass op Twitter. De gebruiker deed zich voor als de gelijknamige firma die autoruiten repareert.
Volgens verschillende websites deed Carglass afstand van de Twitter-hoax, maar is op het moment van schrijven niet officieel bevestigd.

Dat het zich handelde om een hoax lag er vanaf het begin af aan al dik bovenop, echter hadden hordes Twitteraars dit niet in de gaten, ondanks de waarschuwingen en bedenkingen van verschillende internetsites en Twitteraars.
De bewoording van slechts een handjevol tweets (die niets met het bedrijf te maken hadden) van NL_carglass waren onprofessioneel en individueel gericht, getuige het dreigement Twitteraars juridisch te vervolgen: “Mensen die berichten posten met de hashtag #carglasszuigt ik wil jullie erop wijzen dat onze juristen zich beraden op stappen tegen jullie.”.
Een betrouwbare anonieme bron laat ons weten: “Een internationaal bedrijf als Carglass zou zich eenvoudigweg niet in deze bewoording uiten, als men al zou reageren.
Het dreigement om iedere Twitteraar, die de hashtag gebruikt, aan te klagen wegens laster is eenvoudigweg ondoenlijk, maar waarschijnlijk de positieve impuls geweest om de trend zelfs globaal op de kaart te zetten (zie foto).
De trend werd al snel opgepikt om er een commercieel slaatje uit te slaan: de zoekopdracht met de hashtag #carglass zuigt werd al snel ‘vervuild’ met spamberichten.
Ook is inmiddels de domeinnaam www.carglaszuigt.nl geregistreerd.

Dat Twitter een populair medium is, is alom bekend. De kracht van het sociale medium wordt echter vaak onderschat, het kan een merknaam maken of breken.
Of de trend een positieve uitwerking zal hebben op het imago van Carglass is afwachten.




detailweergave, 0 reactie(s)

[gecensureerd]

03-08-2010 - Columns

Ten eerste even een waarschuwing vooraf.
De onderstaande tekst is niet voor mensen met een zwakke maag. Indien u hier last van heeft, kan ik het afraden om verder te lezen.
Gezien ik vermoed dat de waarschuwing-vooraf een averechts effect heeft, zult u deze tekst gewoon doorlezen, om voor u zelf te kunnen bepalen of dat u inderdaad een zwakke maag heeft.
Ik bedien me eigenlijk liever niet van dit soort teksten, maar aangezien ik toch alle mogelijke onderwerpen eens wil onderzoeken om te kunnen peilen wat hierop de reacties zullen zijn, begeef ik me voor de verandering eens op de glibberige paden (letterlijk).

Ondanks ik nog niets in het bijzonder heb meegedeeld in de eerste alinea blijft u toch verder lezen, uw nieuwsgierigheid overwint, want hoe langer ik de desbewuste tekst uit stel, hoe nieuwsgieriger u wordt.
Het feit dat u toch verder leest vindt zijn oorsprong in het sensatiebeluste, hetgeen verweven is in de menselijke genen.
Heeft u er wel eens bij stilgestaan, dat wanneer de climax uitgesteld wordt, dat u hogere verwachtingen krijgt van hetgeen er komen gaat ?
Coherent hieraan is, dat de teleurstelling des te groter zal zijn indien de climax tegen valt.
Het is een beproefde techniek waar schrijvers zich vaak van bedienen om hun huid duur te kunnen verkopen, hetgeen niet alleen geldt voor romans, maar ook columns of films.
Goede spanningsopbouw is belangrijk omdat hiermee de kwaliteit van de schrijver bepaald.

Ik weet dat u nu inmiddels een beetje uw interesse aan het verliezen bent en ernstig gaat vermoeden dat bij het naderen van de laatste regels van dit uitvoerig betoog de clou wellicht eens uit zou kunnen blijven.
En inderdaad de clou blijft uit. Ziet u wat een teleurstelling dat dit is, hetgeen mij een slechte schrijver maakt ...... of een goede.
(zat er toch nog een clou in .... ).




detailweergave, 0 reactie(s)

Carpe diem

02-08-2010 - Columns

Ik ga regelmatig een eindje lopen, ook met deze hitte.
Ik loop het dijkje af naar de waterrand om even uit te rusten van het eind dat ik er al op heb zitten.
Ik zou graag het water in duiken, maar ik heb handdoek noch zwemkleding bij me.
Het water is aangenaam warm, maar skinny dipping is me toch iets te veel van het goede.

Ik heb door schade en schande geleerd impulsen over te smeren met gezond verstand wanneer de impuls onverwachts aan mijn deur komt kloppen.
Toch voel ik me steeds meer geneigd voor mezelf op te komen en me af te zetten tegen het dogma van anderen.

Als ik morgen onder een bus kom, voor de hemelpoort sta, en God vraagt mij waarom ik mezelf datgene ontzegd heb waar ik toen zo’n zin in had (zwemmen), zou ik daar geen fatsoenlijk antwoord op weten. “Omdat ik niet durfde” vind ik dan een behoorlijk schraal excuus.
Ik geloof dat er meer is dan dit aardse leven, en het leven hier op aarde (in deze frequentie) maar een (klein) onderdeel is van het grote geheel.
Ik dacht “als dit de laatste dag zou zijn dat ik leef, zou ik het dan gedaan hebben ?”, mijn antwoord: volmondig “Ja!”
Ik besloot het leven te omarmen, heb mijn broek uit getrokken en ben het water in gesprongen.

Eenmaal op de kant had ik een heerlijk voldaan gevoel. Niet in de eerste plaats vanwege de verkoelende duik dan wel omdat ik iets gedaan had wat ik eigenlijk niet durfde.
Zo voelt voelt dus vrijheid, het stinkt alleen een beetje.




detailweergave, 0 reactie(s)

Impulsief

27-07-2010 - Columns

Impulsiviteit wordt over het algemeen geroemd als een fantastische eigenschap, maar kan in sommige gevallen ook voor problemen zorgen.
Zeker wanneer de persoon in kwestie niet bekend staat als impulsief, maar overdenkend en berekenend.
Inderdaad, ik heb het over mezelf.
Door de jaren heen ben ik hard bestraft voor mijn impulsiviteit en weinigen kennen mij nog als de persoon die ik ben: impulsief.
De jaren hebben mij geleerd hier een wollige en tactische saus over heen te gooien.
En af en toe komt ie boven drijven: de impuls, een ongenadige, geniepige sluipmoordenaar.

In een bloedserieuze dansles, komt dame X onbedoeld in mijn dancing-space (we hebben allemaal Dirty Dancing gezien, toch ??).
In een ooghoek zie ik haar aankomen en uit een reflex weet ik haar te ontwijken en geef haar plagerig een klap op haar kont.
Op het moment dat ze zich omdraait, besef ik pas wat ik gedaan heb: ik heb een wildvreemde dame op haar kont geslapen.
Haar gezichtsuitdrukking sprak boekdelen, waardoor ik in de veronderstelling verkeerde dat ik de ruimte niet zonder een blauw oog zou verlaten.

Nu snap ik billen lellen eerlijk gezegd ook niet als veroveringsritueel. Ik kan me niet voorstellen dat de draagster van het bilvlak denkt "goh, ik heb me nu toch even een lekkere hengst voor mijn zitvlees gehad. Ik wil met de veroorzaker terplekke kindjes maken".

Sinds het kont-knijp incident van Ruud Lubbers (een tijdje geleden) is er gelukkig door de Hoge Raad beslist dat bibs aanraken toegestaan is, mits het niet gebeurd met seksuele intenties.
Ik petste dus legaal, want van seksuele intentie was absoluut geen sprake.
Maar gezien de vooroordelen die gepaard gaan met kont-aanrakingen was aan mij de zware taak om haar ervan te overtuigen dat het zich om een reflex handelde waar niet over nagedacht was.

Er is mij duidelijk gemaakt dat billen zijn om op te zitten, niet om op te slaan.
Maar het lelt af en toe zo lekker!




detailweergave, 0 reactie(s)

De afkortings generatie

20-07-2010 - Columns

Wanneer ik lig te zonnebaden op het stadsstrandje wordt mijn rust wreed verstoord door de hippe ringtone van de dame naast me.
Na luid gekibbel hangt ze op met de woorden: “ik bel je zo terug”.
Binnen 5 minuten klinkt dezelfde ringtone en nog geen 10 minuten later is het weer raak.

Wat is dat toch met de huidige afkortings-generatie (GSM, SMS, MSN) ?
Dat vrouwen eerder geneigd zijn tot (zinloze) communicatie is algemeen bekend, maar we doen het allemaal!
Een gesprek begint na een begroeting tegenwoordig met een lokatie: “op het strand”, “in de trein”, “in de bus” .... en vaak gaat het nergens meer over, het is zo gewoontjes is geworden.

Ik heb ook een periode gehad dat ik altijd bereikbaar was (voor klanten), maar heb dat heb ik afgeleerd: soms ben ik gewoon (opzettelijk) niet bereikbaar.
In het era dat GSM gemeengoed is geworden en je zelfs op je iPhone op het strand kunt surfen (geen plank meer nodig), is het misschien ouderwets om zo nu en dan het uit-knopje te gebruiken.
Vroeger .... (ik loop tegen de 30 en betrap mezelf erop het woord steeds vaker te gebruiken) vroeger was je gewoon niet bereikbaar als je niet thuis was.
Ik vind het heerlijk om af en toe niet bereikbaar te zijn, dat is pas echt vakantie ...
[PIEP]
ow wacht even, ik krijg een SMS ... ik bel je zo terug
[TUUT, TUUT, TUUT]




detailweergave, 0 reactie(s)

gynaecoloog

17-07-2010 - Versjes

“Kut” riep de gynaecoloog zeer luid.
“Kun je even bijlichten, ik zie geen fluit”


detailweergave, 0 reactie(s)

nieuwe layout website

07-07-2010 - Nieuws

Een nieuw tijdperk, nieuwe verhalen en .... een nieuwe layout voor de website. Na maanden schuren schilderen, hameren, beitelen, hakken, schaven, schuren, metselen, boren, frezen en slijpen heb ik vanmiddag eventjes mijn website een extreme home(page) makeover gegeven, waar Robert Schoemacher nog een puntje aan kan zuigen!

De opzet van de site is nu meer een weblog geworden, waarin zowel nieuws als verhalen geplaatst zullen worden, en is de nieuwssectie is verwijderd.
Ook heeft het Twitterblokje een prominentere plaats gekregen.

En binnenkort weer nieuwe verhaaltjes ....


detailweergave, 0 reactie(s)

Stemmen anno 2010

09-06-2010 - Dennis goes Loesje

Wat ouderwets: analoog met een potlood een vakje inkleuren en dan vervolgens in een verbouwde bio-bak deponeren


detailweergave, 0 reactie(s)

Video-project Arnhem 2006/2010

09-06-2010 - Video`s

Mijn videoproject over Arnhem



detailweergave, 0 reactie(s)

De vilt (2003)

09-06-2010 - Video`s

Om copyright redenen is de geluidstrack verwijderd.
Het origineel bevat de soundtrack: Enya - May it be




detailweergave, 0 reactie(s)

Railz miniworld 2010

09-06-2010 - Video`s





detailweergave, 0 reactie(s)

Video-project HTS : Why Robot

09-06-2010 - Video`s

Film trailer voor een "nog-te-verschijnen" film. Voor dit project heb ik de regie, camera, editing en voiceover gedaan




detailweergave, 0 reactie(s)

Politieke campagnes.

20-05-2010 - Dennis goes Loesje

Rare commerciele insteek eigenlijk. Blijkbaar is schreeuwen dat je iets doet belangrijker dan het daadwerkelijk doen! Als men beloftes na zou komen, zouden ze overbodig zijn.


detailweergave, 0 reactie(s)

Stemmen (2)

20-05-2010 - Dennis goes Loesje

Stemmen ? Nee, ben niet zo in de stemming.


detailweergave, 0 reactie(s)

Onhandig

20-05-2010 - Dennis goes Loesje

Onhandigheid is meetbaar!
In pleisters per week!


detailweergave, 0 reactie(s)

Stemmen (1)

19-05-2010 - Dennis goes Loesje

Stemmen is eigenlijk een meerkeuzevraag, maar ik zie nergens het vakje `geen menining` of ‘weet niet’


detailweergave, 0 reactie(s)